Organizacja (spersonalizowanego) środowiska edukacyjnego w przedszkolu i szkole WNP-PPW-OSEC
1. Zajęcia organizacyjne (1h). Omówienie poszczególnych ćwiczeń. Zasady pracy na zajęciach. Obowiązująca literatura. Wytyczne dotyczące zaliczenia zajęć.
2. Inspiracje pedagogiczne dla edukacji wczesnoszkolnej (2h) Sposoby organizowania procesu edukacyjnego w wybranych teoriach pedagogicznych (Pedagogika korczakowska, Pedagogika Steinera, Pedagogika Montessori, Pedagogika Daltońska, Pedagogika Demokratyczna, Outdoor education itp.)
3. Organizacja przestrzeni materialnej klasy szkolnej (4h) Przestrzeń mówi. Sposoby projektowania przestrzeni klasy szkolnej ujęciu ukrytego programu szkolnego. Projekt studencki: Interaktywna klasa szkolna. Zaprojektowanie demokratycznej przestrzeni uczenia się i odpoczynku dla uczniów klas 1-3
4. Organizacja przestrzeni społecznej klasy szkolnej (4h) Integracja grupy. Metody budowania zaufania w grupie. Metody wspomagające pracę grupową. Metody rozwiązywania konfliktów oraz sytuacji trudnych. Warsztaty
5. Organizacja przestrzeni edukacyjnej klasy szkolnej. (2h) Wspomaganie wszechstronnego rozwoju ucznia. Metody wspomagające naukę czytania i pisania. Warsztaty
6. Prezentacja projektów studenckich (2h)
|
W cyklu 2026/27_Z:
1. Wprowadzenie – przedstawienie założeń ćwiczeń oraz rozpoznanie potrzeb rozwojowych uczestników zajęć jako punktu wyjścia do projektowania i realizacji etiudy warsztatowej. 2. Gra szkoleniowa jako przykład implementacji strategii edukacji spersonalizowanej w praktyce edukacyjnej/pedagogicznej. 3. Strategie wspólnotowego uczenia się (collaborative learning) a edukacja spersonalizowana 4. Warsztat rozwojowy z zastosowaniem strategii edukacji spersonalizowanej 5. Personalizacja wybranego aspektu działania szkoły/placówki pedagogicznej/procesu rozwoju osoby w różnym wieku-etap przygotowawczy 6. Personalizacja wybranego aspektu działania szkoły/placówki pedagogicznej/osoby w różnym wieku – prezentacja efektów pracy i grupowa dyskusja 7. Przeprowadzenie etiud warsztatowych wykorzystujących strategie edukacji spersonalizowanej 8. Przeprowadzenie etiud warsztatowych wykorzystujących strategie edukacji spersonalizowanej |
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Efekty uczenia się
Punkty ECTS 3
Nakład pracy studenta
Obecność na zajęciach 12h
Przygotowanie projektu zaliczeniowego 30h
Zapoznanie się z literaturą 25h
Wykonywanie zadań i ćwiczeń 12h
Kryteria oceniania
Prezentacje multimedialne, praca zespołowa, warsztaty, projekty studenckie, metody aktywizujące
SPOSOBY WERYFIKACJI EFEKTÓW KSZTAŁCENIA W:
• Aktywne uczestnictwo zajęciach
• Przygotowanie w zespole autorskiego projektu obejmującego: przygotowanie interaktywnego projektu środowiska uczenia się
Literatura
Bałachowicz, J., Halvorsen, V. K., & Witkowska-Tomaszewska, A. (2015). Edukacja środowiskowa w kształceniu nauczycieli. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.
Bałachowicz, J., Korwin-Szymanowska, A., Lewandowska, E., & Witkowska-Tomaszewska, A. (2017). Zrozumieć uczenie. Zmienić edukację. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej.
Bruner, J. (2007). Kultura Edukacji ( przekład T. Brzozowska-Tereszkiewicz). Kraków: Wydawnictwo Prac Naukowych UNIVERSITAS.
Galloway, C. (1988). Psychologia uczenia się i nauczania (Tom t. 1). Warszawa: PWN.
Garbula-Orzechowska, J. ( 2009). Perspektywa konstruktywistyczna w dydaktyce. W L. Hurło, D. Klus – Stańska, & Ł. M., Paradygmaty współczesnej dydaktyki (str. 184). Kraków: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
Klus-Stańska, D. (2010). Dydaktyka wobec chaosu pojęć i zdarzeń. Warszawa: Wydawnictow Akademickie ŻAK.
Klus-Stańska, D., & Szczepska – Pustkowska, M. (. (2009). Pedagogika wczesnoszkolna-dyskursy, problemy, rozwiązania . Warszawa : Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
Korzeniecka- Bodnar, A. (2002). Ideologie edukacji a dialog nauczyciela z uczniem,. W A. Karpińska, Kreatorzy edukacyjnego dialogu. Białystok: Trans Humana Wydawnictwo Uniwersyteckie.
Kwieciński, Z., & Śliwerski, B. (2007). Pedagogika – podręcznik akademicki, tom 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Śliwerski, B., & Melosik, Z. (. (2010). Edukacja alternatywna w XXI wieku. Poznań-Kraków: Oficyna Wydawnicza IMPULS.
Witkowska-Tomaszewska, A. (2019/2(13)). “Mutual Learning Education” – Constructivism in School Practice. Konteksty Pedagogiczne, ss. 143-159.
|
W cyklu 2026/27_Z:
Literatura obowiązkowa: 1. Czekierda, P. (2015). Czym jest tutoring. W: P. Czekierda, B. Figas, M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków (ss. 15-36). Warszawa: Oficyna a Wolters Kluwer business. Kwieciński, Z. (2019). Edukacja w galaktyce znaczeń. W: Z. Kwieciński, B. Śliwerski (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (ss. 43-53). Warszawa: PWN. Torój, M. (2016). Praca z grupą szkoleniową. Wszystko co powinien wiedzieć trener, aby osiągnąć sukces. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne Żur, A. (2016). Edukacja spersonalizowana a rozwijanie potrzebnych współcześnie kompetencji społecznych wśród studentów uczelni wyższych. Horyzonty Wychowania, 15(34), 137-155. prezentacje z wykładu Literatura uzupełniająca Bray, B., McCalen, K. (2013). A Step by Stem Guide to Personalize Learning, Arlingron: ISTE. Brzezińska, A.I. i Rycielska, L. (2009). Tutoring jako czynnik rozwoju ucznia i nauczyciela. W: P. Czekierda, M. Budzyński, J. Traczyński, Z. Zalewski i A. Zembrzuska (red.), Tutoring w szkole między teorią a praktyką zmiany edukacji (ss. 20-31). Wrocław: Towarzystwo Edukacji Otwartej. Dahlberg, G., Moss, P., Pence, A. (2013). Poza dyskursem jakości w instytucjach wczesnej edukacji i opieki. Języki oceny. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej. Graf, S., Kinshuk (2012). Personalised Learning. W: N. Seel (ed.), Encyclopedia of the Science of Learning (ss. 2594-2596). Springer. Karalis, T. (2009). Lifelong Learning and Preschool Education: Odd Couple or Eclectic Relationship. Problems in Education in the XXIst Century, 12, 68-73. Lambeir, B., Ramaekers, S. (2008). Humanizing Education and The Educationalization of Health. Educational Theory, 58 (4), 435-446. Karpińska-Musiał, B. (2015). Tutoring akademicki – pomiędzy epistemą a doxą. Tożsamość metody w kontekście kształcenia akademickiego. W: P. Czekierda, B. Figas i M. Szala (red.), Tutoring. Teoria, praktyka, studia przypadków (ss. 123-139). Warszawa: Oficyna a Wolters Kluwer busines Leone, S. (2013). Characterisation of a Personal Learning Environment as a Lifelong Learning Tool. Nowy Jork: Springer. Marzec, I. (2012). Tutoring jako metoda spersonalizowanego wspierania rozwoju człowieka. W: M. Taraszkiewicz (red.), Tutoring akademicki. Przegląd zagadnień (ss. 89-127). Warszawa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej TPW w Warszawie. Miliband, D. (2006). Choice and Voice in Personalised Learning. W: Personaling Education (ss. 21-30). OECD, CERI. Nowak, M. (2019). Pedagogika personalistyczna. W: Z. Kwieciński i B. Śliwerski (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (ss. 488-508). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. Zalecenie Rady z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (2018). |
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: