Spiritual Accompaniment WT-SSTA-SA
1. Kierownictwo duchowe - kwestie terminologiczne.
2. Biblijny fundament kierownictwa duchowego.
3. Wskazania Magisterium Kościoła.
4. Natura kierownictwa duchowego i eklezjologiczno-teologiczny aspekt.
5. Teologia ojca duchownego, natura władzy.
6. Potrzeba korzystania z kierownictwa duchowego na drodze uświęcenia.
7. Kierownictwo duchowe według tradycji monastycznej.
8. Kierownictwo duchowe w życiu św. Ignacego Loyoli i według duchowości ignacjańskiej.
9. Kierownictwo duchowe według św. Jana od Krzyża.
10. Towarzyszenie duchowe – współczesne koncepcje.
11. Praktyka kierownictwa duchowego.
12. Pomoc w rozeznawaniu woli Bożej.
13. Kierownictwo duchowe w służbie odkrywania powołania.
14. Kierownictwo duchowe a spowiedź.
15. Kierownictwo duchowe a psychoterapia. Kierownik jako lekarz chorób duchowych.
16. Zagrożenia i wypaczenia w kierownictwie duchowym.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
W 1. Posiada dogłębną wiedzę na temat miejsca i roli towarzyszenia duchowego w procesie rozwoju duchowego. Rozumie specyfikę tego elementu zarówno pod względem treści, jak i metodologii. Potrafi twórczo je wykorzystywać w działaniach edukacyjnych i wspólnotowych.
W 2. Posiada uporządkowaną i dogłębną wiedzę z zakresu teologii kierownictwa duchowego oraz metodologii jego praktykowania.
W 3. Zna procesy i uwarunkowania rozwoju duchowego, a także związane z nim zagrożenia w kontekście kierownictwa duchowego.
U 1. Posiada umiejętność wyszukiwania źródeł, analizowania ich oraz dokonywania odpowiednich ocen w świetle nauczania Kościoła i badań teologicznych. Na tej podstawie formułuje krytyczne osądy.
U 2. Potrafi zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze w oparciu o literaturę międzynarodową oraz najnowsze osiągnięcia teologiczne. Potrafi wykorzystywać zdobytą wiedzę w rozwoju akademickim i badawczym.
U 3. Potrafi twórczo wykorzystywać zdobytą wiedzę w działalności Kościoła katolickiego w zakresie formacji, ewangelizacji, duszpasterstwa, katechezy, misji lub ekumenizmu.
K 1. Wykazuje krytyczne podejście do własnego poziomu dojrzałości intelektualnej i osobistej w odniesieniu do zdobywanej wiedzy.
K 2. Rozumie i dostrzega konieczność rozwoju intelektualnego oraz religijno-duchowego w kontekście towarzyszenia duchowego. Potrafi kompetentnie wykorzystywać zdobytą wiedzę w relacjach indywidualnych i społecznych. Potrafi krytycznie oceniać pojawiające się idee i postawy dotyczące edukacji innych osób. Podejmuje inspirujące inicjatywy w tym zakresie.
Kryteria oceniania
Ocena aktywności na zajęciach i pracy indywidualnej: 20% oceny końcowej
Obecność na zajęciach: 10% oceny końcowej (dopuszczalne są 3 nieusprawiedliwione nieobecności)
Końcowe praca ezgzaminacyjna: 70% oceny końcowej
- ocena dostateczna – student potrafi poprawnie zdefiniować istotę kierownictwa duchowego oraz zna podstawowe pojęcia oraz kierunki jego rozwoju
- ocena dobra – student potrafi przeprowadzać podstawowe analizy badawcze w oparciu o podstawy biblijne antropologiczne oraz teologiczne. Zna i przedstawia główne nurty teologiczne.
- ocena bardzo dobra – student potrafi precyzyjnie zdefiniować terminologię oraz materiały badawcze z zakresu teologii kierownictwa duchowego. Podejmuje i prowadzi samodzielne badania z wykorzystaniem metod interdyscyplinarnych. Dostrzega i przewiduje możliwość zastosowania wyników swoich badań w życiu i formacji.
Literatura
Aschenbrenner G. A., The Examination of Conscience, Loyola Press, Chicago 2007.
Barry W., Connolly R., The Practice of Spiritual Direction, New York 1982
Foster R. J., Celebration of discipline: The path to spiritual growth. San Francisco 2018.
Gary W. Moon, Spiritual Direction: Meaning, Purpose, and Implications for Mental Health Professionals, Journal of Psychology and Theology 30(4), pp. 264-275.
Merton T., Spiritual Direction and Meditation, 2013.
Mother Teresa of Calcutta: Come Be My Light: The Private Writings of the Saint of Calcutta, Imagine 2009.
Richard P. Hardy, Spiritual Accompaniment in the Carmelite Tradition, Dharmaram Journal of Psycho-Spiritual Formation, vol. iv, no. 1, January 2013, pp. 11- 26.
Uwagi
|
W cyklu 2026/27_Z:
Niezbędne jest posiadanie podstawowej wiedzy z zakresu teologii ogólnej na poziomie magisterskim. Dotyczy przede wszystkim podstaw biblijnych, antropologicznych. Istotne jest posiadanie elementarnej wiedzy z zakresu pedagogiki rozwojowej człowieka oraz psychologii. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: