Psychologia społeczna: jednostka, grupa, wspólnota WT-SST-PSJG
Kurs wprowadza w sposób myślenia psychologii społecznej - dyscypliny badającej, jak obecność innych ludzi, realna lub wyobrażona, zmienia to, co człowiek myśli, czuje i robi. Punktem odniesienia jest spór o osobę i sytuację: na ile zachowanie tłumaczy charakter człowieka, a na ile układ, w którym się znalazł. Dla osoby pracującej duszpastersko to pytanie nie jest teoretyczne - decyduje o tym, czy w trudnym zachowaniu parafianina, wolontariusza czy współbrata zobaczy się wadę charakteru, czy warunki, które to zachowanie wywołały. Kurs konsekwentnie rozdziela dwa porządki: empiryczny opis mechanizmów i teologiczną interpretację człowieka. Psychologia społeczna nie zastępuje antropologii teologicznej ani nie dostarcza jej dowodów; opisuje regularności, wobec których teologia formułuje własne pytania.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
W1 - Student definiuje kluczowe pojęcia psychologii społecznej i odróżnia wyjaśnienia dyspozycyjne od sytuacyjnych.
W2 - Student charakteryzuje procedury badawcze psychologii społecznej oraz wskazuje ograniczenia wnioskowania ujawnione przez kryzys replikacyjny.
W3 - Student wyjaśnia mechanizmy wpływu społecznego, konformizmu i posłuszeństwa oraz rozpoznaje warunki instytucjonalne sprzyjające nadużyciom.
U1 - Student analizuje opisaną sytuację duszpasterską, wskazując działające w niej mechanizmy społeczne i formułując alternatywne wyjaśnienia zachowania.
U2 - Student ocenia popularne doniesienie o badaniu psychologicznym pod kątem poprawności metodologicznej i zakresu uprawnionych wniosków.
U3 - Student projektuje działanie ograniczające uprzedzenia w grupie parafialnej, uzasadniając je warunkami skuteczności hipotezy kontaktu.
K1 - Student jest gotów rewidować pochopne oceny osób w świetle wiedzy o sile sytuacji.
K2 - Student jest gotów uznać granice własnych kompetencji psychologicznych w posłudze i kierować osoby potrzebujące pomocy do specjalistów.
Kryteria oceniania
Składowe oceny końcowej:
Zaliczenie na ocenę na podstawie trzech elementów:
1. Analiza przypadku — praca pisemna (50 punktów). Opis zanonimizowanego zjawiska z własnej praktyki wraz z jego analizą przy użyciu co najmniej dwóch teorii z kursu i z poprawnym aparatem źródłowym.
2. "Wejściówki" (35 punktów). Zakres wyznaczają słowniczki pojęć zamieszczone na końcu każdego wykładu.
3. Aktywność (15 punktów).
Progi punktowe:
dostateczny — od 60%
dostateczny plus — od 68%
dobry — od 76%
dobry plus — od 85%
bardzo dobry — od 92%
Nieobecności. Dopuszczalne są dwie nieobecności bez konsekwencji. Każdą kolejną odrabia się pisemnym opracowaniem lektury uzgodnionej z prowadzącym, oddanym w ciągu dwóch tygodni.
Terminy. Prace oddane po terminie tracą 10% punktów za każdy rozpoczęty tydzień opóźnienia. Termin można przesunąć przed jego upływem, nie po.
Narzędzia AI. Wolno korzystać z asystentów AI do wyszukiwania literatury, porządkowania notatek i korekty językowej — pod warunkiem opisania w pracy, do czego zostały użyte. Wygenerowanie całości tekstu lub przypisów bez weryfikacji źródeł jest traktowane jak praca niesamodzielna. Szczegółowe wytyczne odnośnie pracy znajdują się w zespole zajęć na platformie MS TEAMS
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: