Eschatologiczny model eschatologii:apostolstwo w słuzbie łaski WT-P-O-K3

Idea posłania jest kluczowym zagadnieniem katolickiej teologii w dogmatycznym dyskursie. Wydaje się, że w życiu duchowym człowieka, posłanie jest czymś wtórnym - zawsze uprzedza je bowiem Boże wezwanie. Krótko mówiąc, najpierw przychodzi łaska, potem objawia się powołanie. Bez tej czułej, Bożej pomocy nie byłaby możliwa ani aktywacja, ani tym bardziej realizacja osobistego powołania.
Iskrą każdego rodzaju apostolstwa jest właśnie troskliwa, opatrznościowa miłość Boga do człowieka, stanowiąca zjawisko, które można - i owszem - zamknąć w definicji szczególnego wyróżnienia bądź wyboru, ale którego nie ograniczają w żaden sposób jakieś ludzkie kryteria. Nie wynika ono ani z braków ludzkiej kondycji, ani z faktu obecności wyjątkowych cech jej egzystencji - nie zależy od talentów czy wad. Jego ontycznym fundamentem jest po prostu wolność i bezinteresowność Boga. Rzeczywistość powołania eksponuje deklarację najwyższego uczucia racji Bożej, która domaga się odpowiedzi ze strony ludzkiej. Człowiek wyraża swoje zaangażowanie poprzez kapłaństwo i apostolstwo, dzięki którym implementuje i spełnia Bożą miłość, konstytuując własną drogę. Przy czym znów apostolska czy kapłańska posługa nie może być postrzegana jako demonstracja zdolności oratorskich czy sztuka przekonywania, ale powinna się koncentrować na Chrystusie, zawsze ukazywać Jego Osobę ( por. Rz 1,5 ).
Świadectwo misji na tej ziemi determinuje w człowieku Boża łaska. To dar i jednocześnie zadanie. Człowiek jest powołany do życia łaski, kapłańskiej i apostolskiej egzystencji na tym świecie, dla których oparciem i scalającą więzią jest miłość. Łaska wykreśla eschatologiczną przestrzeń. W chrześcijańskiej refleksji jest ona koniecznym warunkiem zbawienia, osiągnięcia ostatecznego celu. Dzięki niej człowiek dysponuje swoim duchowym wnętrzem w sposób wolny i jest zdolny praktykować tę wolność w codziennym życiu. To łaska uzdalnia go do egzystencji zgodnie z zamysłem Bożym, i prowadzi ludzką istotę każdego dnia coraz bliżej do wieczności, do zjednoczenia z Bogiem w Trójcy Osób.