Objawienia maryjne: Kryteria wiarygodności i znaczenie w życiu Kościoła WT-DTE-OMA
1. Objawienie publiczne a objawienia prywatne.
2. Objawienia w Biblii.
3. Rodzaje objawień.
4. Objawienia maryjne w tradycji chrześcijańskiego Wschodu.
5. Objawienia maryjne w tradycji patrystycznej łacińskiej.
6. Objawienia i widzenia Najświętszej Maryi Panny w średniowieczu.
7. Wypowiedzi Nauczycielskiego Urzędu Kościoła na temat objawień i wizji.
8. Kryteria badania autentyczności tzw. objawień prywatnych w oparciu o Dokument Dykasterii Nauki Wiary, Normy postępowania w rozeznawaniu domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych (17.05.2024);
9. Znaczenia Objawień maryjnych dla Kościoła i świata.
10. Kwestia "prywatności" objawień pochrystusowych. Czy tzw. objawienia prywatne są źródłem teologii?
11. Najważniejsze objawienia maryjne uznane przez Kościół: Gwadelupe (1531) i Paryż (Rue du Bac, 1830).
12. Najważniejsze objawienia maryjne uznane przez Kościół: La Salette (1851), Lourdes (1858) i Gietrzwałd (1977).
13. Najważniejsze objawienia maryjne uznane przez Kościół: Fatima 1917.
14. Najważniejsze objawienia maryjne uznane przez Kościół: Akita (1973–1982), Kibeho (1981–1983).
15. Analiza noty Dykasterii Nauki Wiary, „Królowa Pokoju”. Nota na temat doświadczenia duchowego związanego z Medziugorie (28.08.2024);
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Poziom przedmiotu
Punkty ECTS
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
TMA_W08 Student bada i charakteryzuje w oparciu o Pismo Święte i naukę Nauczycielskiego Urzędu Kościoła zjawisko objawień pozabiblijnych, w szczególności zatwierdzonych przez Kościół objawień maryjnych. W oparciu o zdobytą wiedzę definiuje kryteria prawdziwości objawień pozabiblijnych, ocenia i odróznia objawienia zatwierdzone przez Kościół od pseudoobjawień (tematy: 1-8).
TMA_W18 Student bada nie tylko naukę Kościoła Katolickiego o najwazniejszych objawieniach maryjnych i ich roli w życiu Kościoła i świata, ale także wskazuje aktualność orędzi maryjnych dla współczesnego człowieka, umiejętnie łącząc treść objawień z funkcjonującą pobożnością ludową. Jednocześnie wskazuje na rolę kultu maryjnego i objawień maryjnych w kształtowaniu życia osobistego oraz społecznego (tematy: 9-15).
TMA_W26 Student poznaje znaczenie kultu maryjnego i objawień maryjnych w historii Polski, Europy i świata oraz potrafi wskazać ich rolę dla zachowania tożsamości chrześcijańskiej i narodowej (tematy:9, 11-14).
TMA_U17 Student przedstawia merytorycznie i językiem współczesnym, nie tylko katolikom, ale także wyznawcom innych religii i światopoglądów, związek prawd wiary katolickiej na temat Najświętszej Maryi Panny z treścią objawień maryjnych (tematy: 2, 7-10).
Kryteria oceniania
Zdanie egzaminu składa sie z dwóch elementow:
1) Zaliczenie parcy sródsemestralnej. Powinien to być referat kub prezentacja multimedialna na temat wybranych objawień maryjnych zatwierdzonych przez Kościół (jedno objawienie).
2) Egzamin ustny na koniec semestru w oparciu o tezy podane na miesiąc porzed rozpoczeciem sesji egzaminacyjnej.
Na uzyskanie pozytywnej oceny końcowej składa się:
1. Aktywna obecność na zajęciach (dozwolone dwie nieusprawiedliwione nieobecności).
2. Przygotowanie pracy śródsemestralnej. W pracy należy w oparciu o uzyskaną na wykładach wiedzę przedstawić informacje na temat wybranego objawienia maryjnego, jego przebieg, okoliczności oraz znaczenie w życiu Kościoła bądż poszczzególnych narodów.
3. Zdanie egzaminu ustnego według przedstawionyh tez.
4. Aktywne uczestnictwo w omawianiu prac śródsemestralnych poszczególnych studentów.
Opis składowych oceny końcowej:
25% - aktywna obecność na zajęciach.
25% - przygotowanie i przedstawienie pracy śródsemestralnej.
40% - zdanie egzaminu końcowego
10% - aktywne uczestnictwo w omawianiu pracy końcowej poszczególnych studentów.
Ocena bardzo dobra (5) – student wykazuje się pełnym i dogłębnym opanowaniem materiału. Zna naukę Kościoła na temat objawień pozabiblijnych. Potrafi w świetle nauki Kościoła odpowiedzieć na pytania i dylematy współczesnego człowieka, który interesuje się zjawiskami nadprzyrodzonymi. Potwierdzeniem tej wiedzy jest przedstawiona praca śródsemestralna oraz zdany końcowy egzamin ustny, aktywne uczestnictwo w zajęciach oraz włączenie się w omawianie i ocenę prac śródsemestralnych innych studentów.
Ocena dobra (4) - student wykazuje się dobrym opanowaniem materiału. Zna i rozumie omawiane zagadnienia w sposób właściwy, lecz wymagający pewnych uściśleń. Zna naukę Kościoła na temat objawień maryjnych. Praca śródsemestralna i egzamin ustny uwzględniają najważniejsze elementy wiedzy zdobytej na wykładach . Student zabierał głos na zajęciach.
Ocena dostateczna (3) – student wykazuje się podstawowym poziomem opanowania materiału. Zna i rozumie omawiane zagadnienia w sposób częściowy, fragmentaryczny, wymagający pewnych uściśleń. Zna naukę Kościoła na temat onjawień maryjnych. Praca środsemestralna i egzamin ustny uwzględniają jedynie pewne elementy wiedzy zdobytej na wykładach.
Literatura
Dokumenty Nauczycielskiego Urzędu Kościoła
• Sobór Laterański V, Sesja 11 (19.12.1516) O sposobie głoszenia kazań, nr 15-17, w: Dokumenty Soborów powszechnych. Tekst łaciński, polski, t. 4, red. A. Baron, H. Pietras, Kraków 2005, s. 138-139.
• Sobór Trydencki, Sesja 25/A (3.12.1563), Wzywanie, cześć i relikwie świętych oraz święte obrazy, nr 11-13, w: Dokumenty Soborów powszechnych. Tekst łaciński, polski, t. 4, red. A. Baron, H. Pietras, Kraków 2005, s. 783-784.
• Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna „O Objawieniu Bożym”, nr 4:
• Paweł VI, Adhortacja apoastolska „Signum magnum” (13.05.1967), w: Tak czcić Matkę Bożą. Paweł VI o kulcie Najświętszej Maryi Panny, red. S.C. Napiórkowski, Niepokalanów 2004, s. 7-29. Zwłaszcza numery: 0, 4, 8.
• Paweł VI, Adhortacja apostolska "Marialis cultus" (02.02.1974), w: Tak czcić Matkę Bożą. Paweł VI o kulcie Najświętszej Maryi Panny, red. S.C. Napiórkowski, Niepokalanów 2004, s. 31-118. Zwłaszcza nr 38.
• Kongregacja Nauki Wiary, Normy postępowania w rozeznawaniu domniemanych objawień i przesłań (25.02.1978), Notitiae 49(2012) 271-288, tekst polski: https://opoka.org.pl/biblioteka/W/WR/kongregacje/kdwiary/normyobjawien_14122011.html
• Katechizmu Kościoła Katolickiego, nr 67:
• Kongregacja Nauki Wiary (Abp Tarcisio Bertone - sekretarz), Orędzie fatimskie (26.06.2000), we: Wspomnienia S. Łucji z Fatimy, zebrał L. Kondor SVD, Fatima, 2002, s. 205-212.
• Ratzinger J. kard, Komentarz teologiczny do dokumentu Kongregacji Nauki Wiary Orędzie fatimskie z dnia 26.06.2000 roku, w: Wspomnienia S. Łucji z Fatimy, zebrał L. Kondor SVD, Fatima, 2002, s. 230-243.
• Papieska Międzynarodowa Akademia Maryjna, Matka Pana. Pamięć – obecność – nadzieja. Niektóre aktualne zagadnienia dotyczące postaci i misji Najświętszej Dziewicy Maryi, Watykan 2000, Salvatoris Mater 4(2003) nr 3, 311-396. Numer 76.
• Benedykt XVI, Adhortacja „Verbum Domini” (30.09.2010). Nr 13-14.
• Dykasteria Nauki Wiary, Normy postępowania w rozeznawaniu domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych (17.05.2024);
• Dykasteria Nauki Wiary, „Królowa Pokoju”. Nota na temat doświadczenia duchowego związanego z Medziugorie (28.08.2024);
Literatura przedmiotu
• Barnay S., Objawienia i widzenia Najświętszej Maryi Panny w średniowieczu, w: Objawienia maryjne. Drogi interpretacji, red. K. Pek MIC, Warszawa 1994, s. 111-122.
• G. Besutti, Le manifestazioni straordinarie mariane, Roma 1984, mps.
• Bouflet, P. Boutry, Znak na niebie. Objawienia Matki Bożej, Warszawa 2000, s. 7-8; 33.
• Ferdek B., Objawienia maryjne a znaki czasów, Salvatoris Mater 11(2009) nr 1, 47-58.
• Gamba M., Apparizioni mariani nel corso del due millenni, Segno, Udine 1999, s. 260; cyt, za Perella S., Le maqriofanie, dz. cyt., s. 147.
• Gambero L., SM, Objawienia maryjne w tradycji patrystycznej łacińskiej, w: Objawienia maryjne. Drogi interpretacji, red. K. Pek MIC, Warszawa 1994, s. 69-84.
• Kochaniewicz B. OP, Objawienia maryjne jako locus theologicus, Salvatoris Mater 11 (2009) nr 1, 32-46.
• Janusz Kumala, Objawienia maryjne w tradycji chrześcijańskiego Wschodu w kontekście kultury oniryczno-wizyjnej, w: Objawienia maryjne. Drogi interpretacji, red. K. Pek MIC, Warszawa 1994, s. 85-110.
• Laurentin R., Współczesne objawienia Najświętszej Maryi Panny, Gdańsk 1995.
• R. Pannet, Objawienia maryjne, Kraków 2007.
• Perrella S., Le apparizioni mariane. Dono per la fede e sfida per la ragione, Cinisello Balsamo 2007.
• Perella S. OSM, Le mariofanie, presenza e segno della mediazione materna della Madre del Signore, w: Apparitiones Beatae Mariae Virginis in Historia, Fide, Theologia. Acta Congressus Mariologici-Mariani Internationalis in Civitate Lourdes anno 2008 celebrati. Studia in sessionibus plenariis exibita, vol. I, Pontificia Academia Mariana INternationalis, Città del Vaticano 2010, s. 93-229.
• Perella S., Mariofanie w „dziś” Kościoła i świata, w: Wokół objawień maryjnych. Polskie pokłosie XXII Międzynarodowego Kongresu Mariologiczno-Maryjnego w Lourdes (4-8.09.1988), red. T. Siudy, G. Bartosik OFMConv, Częstochowa 2009, s. 28-32.
• Rusecki M., Kryteria „objawień prywatnych”, w: Objawienia maryjne. Drogi interpretacji, red. K. Pek MIC, Warszawa 1994, s. 35-51.
• Staniek K., Objawienia maryjne u podstaw polskich sanktuariów w świetle kazań koronacyjnych w II połowie XX wieku, Salvatoris Mater 11(1009) nr 1, 185-205.
• Tronina A., Jedno objawienie i wielość zjawień. Od teofanii do mariofanii, w: Objawienia maryjne. Drogi interpretacji, red. K. Pek MIC, Warszawa 1994, s. 27-34.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: