Prawo karne w medycynie WP-MON-PKwM

Wiedza

W01 – Student charakteryzuje podstawy i przesłanki legalności czynności medycznych oraz prawnokarnej odpowiedzialności osób wykonujących zawody medyczne.

W02 – Student charakteryzuje regulacje dotyczące autonomii pacjenta, w szczególności zgody na udzielenie świadczenia zdrowotnego oraz przypadków działania bez zgody pacjenta.

W03 – Student wyjaśnia podstawy odpowiedzialności karnej związanej z nieudzieleniem pomocy oraz niewłaściwym wykonaniem czynności medycznej.

W04 – Student charakteryzuje prawne warunki wykonywania wybranych czynności medycznych o szczególnym charakterze, w szczególności związanych z przerwaniem ciąży i transplantacją.

Umiejętności

U01 – Student analizuje stan faktyczny dotyczący wykonywania działalności medycznej z punktu widzenia norm prawa karnego.

U02 – Student ocenia legalność zachowania osoby wykonującej zawód medyczny na podstawie właściwych przepisów i konstrukcji prawa karnego.

U03 – Student analizuje orzecznictwo dotyczące problemów prawnokarnej odpowiedzialności związanej z działalnością medyczną.

Kompetencje społeczne

K01 – Student uzasadnia stanowisko w problemach wymagających wyważenia ochrony życia i zdrowia, autonomii pacjenta oraz zasad odpowiedzialności karnej.

K02 – Student współpracuje z innymi przy analizie i rozwiązywaniu problemów prawnych powstających na styku prawa karnego i medycyny.

Ocena niedostateczna (2,0)
Student nie osiąga przedmiotowych efektów uczenia się w stopniu minimalnym: nie identyfikuje podstawowych problemów prawnokarnych związanych z działalnością medyczną, nie dobiera właściwych regulacji prawnych, nie dokonuje prawidłowej analizy prostego stanu faktycznego lub formułuje wnioski zasadniczo nieprawidłowe. Nie przedstawia uzasadnionego stanowiska w analizowanym problemie.

Ocena dostateczna (3,0)
Student charakteryzuje podstawowe instytucje i regulacje objęte zakresem przedmiotu, identyfikuje podstawowy problem prawny w typowym stanie faktycznym, wskazuje zasadniczo właściwe przepisy i formułuje rozwiązanie, choć jego analiza lub uzasadnienie mogą zawierać istotne braki. W podstawowym zakresie analizuje wskazane orzecznictwo i uzasadnia własne stanowisko.

Ocena dobra (4,0)
Student poprawnie i samodzielnie charakteryzuje regulacje objęte zakresem przedmiotu, prawidłowo identyfikuje problemy prawnokarne, dobiera właściwe przepisy i konstrukcje prawa karnego oraz stosuje je do analizowanych stanów faktycznych. Poprawnie analizuje orzecznictwo i przedstawia logicznie uzasadnione rozwiązanie problemu.

Ocena bardzo dobra (5,0)
Student w sposób samodzielny i pogłębiony analizuje problemy powstające na styku prawa karnego i medycyny, trafnie interpretuje i stosuje właściwe regulacje, uwzględnia różne możliwe sposoby rozwiązania problemu oraz ocenia ich argumenty. Analizuje orzecznictwo w sposób krytyczny i przedstawia kompleksowe, spójne oraz przekonująco uzasadnione stanowisko.

Oceny 3,5 i 4,5 odzwierciedlają poziom osiągnięcia efektów pośredni odpowiednio między wymaganiami określonymi dla ocen 3,0 i 4,0 oraz 4,0 i 5,0.

Przy ocenie stopnia osiągnięcia efektów uwzględnia się w szczególności: poprawność merytoryczną, prawidłową identyfikację problemu prawnego, dobór i interpretację właściwych przepisów, umiejętność zastosowania ich do stanu faktycznego, poprawność wniosków, jakość argumentacji oraz stopień samodzielności studenta.

Podstawowa: 1. R. Kubiak, Prawo medyczne, Warszawa 2021 – wybrane fragmenty odpowiadające problematyce realizowanej na zajęciach; 2. E. Zielińska (red.), Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Komentarz, Warszawa 2022 – wybrane fragmenty wskazane przez prowadzącą. 3. A. Barczak-Oplustil, T. Sroka (red.), System Prawa Medycznego. Tom 6. Odpowiedzialność publicznoprawna, Warszawa 2022 – wybrane fragmenty dotyczące odpowiedzialności karnej; 4. Aktualne akty prawne i wybrane orzecznictwo wskazane przez prowadzącą, odnoszące się do zagadnień realizowanych na zajęciach.

Uzupełniająca: 1. T. Dukiet-Nagórska, Autonomia pacjenta a polskie prawo karne, Warszawa 2008; 2. D. Karkowska, Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Komentarz, Warszawa 2012; 3. J. Haberko, I. Uhrynowska-Tyszkiewicz, Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Komentarz, Warszawa 2014; 4. T. Sroka, Odpowiedzialność karna za niewłaściwe leczenie. Problematyka obiektywnego przypisania skutku, Warszawa 2013; 5. E. Zatyka, Lekarski obowiązek udzielenia pomocy, Warszawa 2011.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WP-MON-PKwM w USOSweb