Programy wychowawcze w edukacji inkluzyjnej WNP-PS-PWEI
Ćwiczenia umożliwiają studentom pedagogiki specjalnej zdobycie kompetencji w zakresie projektowania programów wychowawczo-profilaktycznych (PW-PS) dla szkół stosujących edukację inkluzyjną. Zajęcia obejmują systematyczne omówienie terminologii specjalistycznej i diagnozy specjalnych potrzeb edukacyjnych (SPE), projektowanie struktur PW-PS oraz ewaluację i autorefleksję. Student poznaje dokumentację zgodną z Rozporządzeniem MEN, symuluje pracę zespołu wielospecjalistycznego oraz mierzy efekty programów wychowawczych.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
- Student wyjaśnia specyfikę metodyczną pracy z osobami o specjalnych potrzebach rozwojowych, wymienia charakterystyczne techniki dydaktyczne stosowane w pedagogice specjalnej oraz charakteryzuje dostosowania programowe do różnych dysfunkcji (tematy 1-4)
- Student projektuje programy rozwijające kompetencje poznawcze i społeczne, wdraża strategie integracji rówieśniczej oraz ocenia skuteczność programów wsparcia w grupach zróżnicowanych (tematy 3-6)
- Student projektuje zróżnicowane scenariusze zajęć, indywidualizuje zadania dla uczniów o różnych potrzebach oraz prowadzi mikro-dydaktykę z uwzględnieniem zasad uniwersalnego projektowania (tematy 4-7)
- Student wyraża opinię na temat znaczenia etyki zawodowej w pedagogice specjalnej, reflektuje nad własnymi postawami zawodowymi oraz formułuje zasady refleksyjnej praktyki w pracy z uczniami o specjalnych potrzebach (tematy 8-10).
Kryteria oceniania
1.Aktywność na zajęciach (30 pkt.)
- Merytoryczny udział w dyskusjach (15 pkt.)
- Zaangażowanie w prace grupowe (55 pkt.)
2. Case studies (30 pkt.)
- Poprawna analiza przypadku (15 pkt.)
- Trafne rozwiązania (10 pkt.)
- Zastosowanie teorii do praktyki (5 pkt.)
3. Projekt PW-PS (40 pkt.)
- Kompletność programu wychowawczego (15 pkt.)
- Dostosowanie do potrzeb SPE (15 pkt.)
- Innowacyjność i realność wdrożenia (10 pkt.)
Skala punktowa (100 pkt.):
95-100 pkt. – 5 (bardzo dobry)
88-94 pkt. – 4,5 (dobry plus)
80-87 pkt. – 4 (dobry)
68-79 pkt. – 3,5 (dostateczny plus)
56-67 pkt. – 3 (dostateczny)
0-55 pkt. – 2 (niedostateczny)
Literatura
Baryła-Matejczuk M., Konstruowanie szkolnego programu profilaktyki aktualnym zadaniem szkoły, ORE, Warszawa 2012.
Całek, G. (2021). Szkolne programy wychowawczo-profilaktyczne – idea a rzeczywistość. Resocjalizacja Polska, 22, 451–464. https://doi.org/10.22432/rp.411.
Chałas K., Wartości w programie wychowawczym szkoły służące integralnemu rozwojowi i wychowaniu ucznia, ORE, Warszawa 2017.
Cicha P., Program wychowawczy szkoły a personalistyczna perspektywa wychowania do wartości, ORE, Warszawa 2012.
Czarnocka M., Program wychowawczo-profilaktyczny. Poradnik dyrektora, Wydawnictwo Wiedza i Praktyka 2017.
Gaś Z., Poleszak W., Opracowujemy i ewaluujemy program wychowawczo-profilaktyczny szkoły, ORE, Warszawa 2017.
Konopczyński M. i in., Program wychowawczo-profilaktyczny szkoły i placówki oświatowej. Materiały szkoleniowe dla nauczycieli konsultantów i doradców metodycznych, ORE, Warszawa 2017.
Łukjaniuk J. Podstawowe założenia i tezy nowych programów wychowawczo-profilaktycznych, określone w dokumentach rządowych, „International Journal of Legal Studies”, 4(2)/2018, s. 423-439.
Szymańska J., Programy profilaktyczne: Podstawy profesjonalnej psychoprofilaktyki Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa 2012.
Wójcik, M. (2025). Programy profilaktyczno-wychowawcze a trudności i potrzeby wychowawcze uczniów w edukacji włączającej w percepcji nauczycieli. Lubelski Rocznik Pedagogiczny, 43(4), 109-127. doi:http://dx.doi.org/10.17951/lrp.2024.43.4.109-127
Jastrząb J., Baczała D., Wybrane zagadnienia z pedagogiki korekcyjno - kompensacyjnej. Wzorzec terapeuty., Toruń 2011
loomquist, M. L. (2011). Trening umiejętności dla dzieci z zachowaniami problemowymi. Kraków: WUJ.
Cotungo, A. J. (2011). Terapia grupowa dla dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Warszawa: Fraszka Edukacyjna
Goldstein, A. P., McGinnis, E. (2001). Skillstreaming. Kształtowanie umiejętności ucznia. Nowe strategie i perspektywy nauczania umiejętności prospołecznych. Warszawa: Fundacja KARAN.
Gray, C., White, A. L. (2005). Ja i mój świat. Historyjki społeczne. Elementarz umiejętności społecznych dla małych dzieci. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
Harpur, J., Lawror, M., Fitzgerald, M. (2012) Interwencje społeczne dla nastolatków z Zespołem Aspergera. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
Herzberg, M. (2012). Pomaganie dzieciom nielubianym przez rówieśników z powodu zachowań antyspołecznych. Warszawa: Parpa Media Wydawnictwo Edukacyjne.
Larson, J. (2012). Najpierw pomyśl. Trening radzenia sobie z gniewem i agresją uczniów szkół ponadpodstawowych. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.
|
W cyklu 2025/26_L:
Baryła-Matejczuk M., Konstruowanie szkolnego programu profilaktyki aktualnym zadaniem szkoły, ORE, Warszawa 2012. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: