Dokumentacja badań archeologicznych WNHS-ZDK-OB.DBA
Celem zajęć jest przygotowanie studenta do samodzielnej analizy i weryfikacji dokumentacji powstającej podczas badań archeologicznych. Omawiane są zasady planowania i organizacji dokumentacji badań, dokumentacja opisowa, w tym KEZAL, karty jednostek stratygraficznych, dziennik badań i inwentarze, a także dokumentacja rysunkowa, fotograficzna i przestrzenna. Zajęcia obejmują również podstawy wykorzystania GIS, CAD i nowych technologii w dokumentowaniu badań oraz zagadnienia związane z porządkowaniem, archiwizacją i kontrolą jakości danych. Punktem odniesienia są aktualne standardy dokumentacji badań archeologicznych, przepisy dotyczące ochrony zabytków oraz wymagania związane z rzetelnym dokumentowaniem i archiwizowaniem wyników badań.
E-Learning
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
W1 (ZDK_W06) – Student identyfikuje i charakteryzuje podstawowe tradycyjne i cyfrowe metody dokumentowania badań archeologicznych.
W2 (ZDK_W06) – Student charakteryzuje współczesne kierunki rozwoju dokumentacji archeologicznej oraz możliwości wykorzystania narzędzi GIS, CAD, fotogrametrii i innych metod cyfrowej rejestracji danych.
U1 (ZDK_U03) – Student analizuje dokumentację badań archeologicznych, ocenia jej kompletność i przydatność oraz identyfikuje problemy wymagające uzupełnienia lub korekty.
U2 (ZDK_U03) – Student dobiera metody i narzędzia dokumentowania do charakteru zadania oraz formułuje uzasadnione propozycje dotyczące sposobu rejestracji, opracowania i prezentacji danych archeologicznych.
K1 (ZDK_K04) – Student identyfikuje problemy prawne i zawodowe związane z dokumentowaniem badań archeologicznych oraz wykazuje odpowiedzialność przy formułowaniu decyzji dotyczących dokumentacji i ochrony dziedzictwa.
Kryteria oceniania
Warunki zaliczenia: zaliczenie kolokwium, przygotowanie prezentacji, przygotowanie pracy pisemnej oraz spełnienie wymogu obecności.
Efekty W1–W2
Na ocenę 3,0: student identyfikuje podstawowe tradycyjne i cyfrowe metody dokumentacji oraz wskazuje ich podstawowe zastosowania.
Na ocenę 4,0: student poprawnie charakteryzuje większość omawianych metod, porównuje ich zastosowania i wskazuje możliwości wykorzystania narzędzi cyfrowych.
Na ocenę 5,0: student szczegółowo charakteryzuje i porównuje tradycyjne oraz współczesne metody dokumentowania, wskazuje ich zalety i ograniczenia oraz ocenia możliwości ich wykorzystania w dokumentacji i zarządzaniu dziedzictwem.
Efekty U1–U2
Na ocenę 3,0: student analizuje podstawowe elementy dokumentacji, rozpoznaje najważniejsze problemy oraz dobiera podstawowe narzędzia do typowych zadań.
Na ocenę 4,0: student samodzielnie ocenia kompletność i przydatność dokumentacji, identyfikuje większość problemów oraz uzasadnia dobór metod i narzędzi.
Na ocenę 5,0: student przeprowadza pogłębioną analizę dokumentacji, identyfikuje problemy i ich konsekwencje oraz proponuje i uzasadnia rozwiązania wykorzystujące odpowiednio dobrane metody i narzędzia.
Efekt K1
Efekt osiągnięty: student rozpoznaje prawne i zawodowe konsekwencje decyzji dotyczących dokumentacji, uwzględnia obowiązujące standardy oraz wykazuje odpowiedzialność za jakość i sposób wykorzystania danych dotyczących dziedzictwa.
Efekt nieosiągnięty: student nie identyfikuje podstawowych konsekwencji prawnych lub zawodowych podejmowanych decyzji albo nie uwzględnia odpowiedzialności za jakość i wykorzystanie dokumentacji.
Literatura
Literatura obowiązkowa:
1. NID 2019; Standardy prowadzenia badań archeologicznych, Cz. 1 i 2; oprac.: Z. Misiuk, J. Wrzosek, A. Oniszczuk, M.
Sekuła, M. Sabaciński i K. Czajkowski.
2. EAC 2017. Standard i przewodnik po najlepszych praktykach sporządzania i przechowywania dokumentacji badań archeologicznych oraz
pozyskanych źródeł w Europie; oprac.: K. Perrin, D.H. Brown, G. Lange, D. Bibby, A. Carlsson, A. Degraeve, M. Kuna, Y. Larsson, S.U.
Pálsdóttir, B. Stoll-Tucker, C. Dunning, A. Rogalla von Bieberstein; Namur (Belgium): Europae Archaeologia Consilium (EAC); EAC
Guidelines 1
3. Ławecka, D. 2012. Wstęp do archeologii. Warszawa: PWN.
Literatura uzupełniająca:
1. Renfrew, C. i P. Bahn 2002. Archeologia. Teorie, metody, praktyka. Warszawa: Prószyński i S-ka.
2. Barker, P. 1994. Techniki wykopalisk archeologicznych. Warszawa: ODZ.
3. Rabiega, K., P. Szkiłądź i K. Zdeb 2018. Modern digital technologies in the archaeological documentation on the example of urban fortifications and residential buildings, [w:] Proceedings of the International Symposium Heritage for Planet Earth® 2018, 228–232. Firenze: Fondazione Romualdo Del Bianco i Nardini Editore.
4. Gawrysiak-Leszczyńska W. 2003, Jak rysować zabytki archeologiczne. Podstawowe zasady dokumentacji. Biskupin: Muzeum Archeologiczne w Biskupinie
5. Zapłata R. 2012, Dokumentacja w archeologii, [w:] Przeszłość społeczna w perspektywie długiego trwania. Próba konceptualizacji. Badania nad przeszłością
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: