Teorie i praktyki kultury wizualnej WNHS-HS-TPKWw
Punktem wyjścia zajęć jest pytanie o to, w jaki sposób obrazy uczestniczą w poznawaniu i kształtowaniu rzeczywistości. Analizowane są zarówno przedstawienia uznawane za dzieła sztuki, jak i obrazy funkcjonujące w codzienności, nauce, reklamie, mediach i komunikacji społecznej. Uwaga zostaje skierowana na relacje między tym, co przedstawione, materialnym lub cyfrowym nośnikiem obrazu oraz sytuacją jego oglądania.
Zajęcia wprowadzają wybrane narzędzia ikonologii, semiotyki, antropologii obrazu, teorii spojrzenia i studiów nad kulturą wizualną. Pojęcia te są odnoszone do konkretnych sytuacji: oglądania wystawy, interpretowania fotografii, korzystania z mediów społecznościowych, dokumentowania zdarzenia czy uczestniczenia w sporze o pomnik. Pozwala to porównywać możliwości różnych podejść badawczych i rozpoznawać ich ograniczenia.
Istotnym obszarem refleksji jest społeczne zróżnicowanie doświadczenia wizualnego. Omawiane są relacje między widzeniem a płcią, pozycją społeczną, rasizacją, sprawnością i dostępem do instytucji. Analiza obejmuje również cyfrowy obieg obrazów, automatyzację ich selekcji i wytwarzania oraz pytania o wiarygodność, autorstwo i odpowiedzialność za przedstawienia.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
W zakresie efektu HS2_W02 student zna i rozumie w pogłębionym stopniu terminologię, założenia i wybrane metody badań nad obrazem oraz związki historii sztuki z innymi dyscyplinami humanistycznymi. Rozumie różnice między analizą przedstawienia, badaniem jego obiegu a badaniem praktyk widzenia i odbioru.
W zakresie efektu HS2_W05 student zna i rozumie współczesne kierunki badań nad kulturą wizualną oraz estetyczne i społeczne funkcje obrazów. Wyjaśnia znaczenie medium, instytucji, technologii i sytuacji odbiorczej dla doświadczenia wizualnego. Rozumie problemy związane z wiarygodnością przedstawień, nierównym dostępem do widzialności oraz przekształceniami obrazów w środowisku cyfrowym.
Kryteria oceniania
Ocenie podlegają znajomość pojęć i stanowisk teoretycznych, poprawność ich objaśniania oraz trafność odniesienia do analizowanego przykładu. Istotne są rozpoznanie warunków powstania i obiegu obrazu, uzasadnienie interpretacji oraz rozróżnienie między obserwacją a wnioskiem wymagającym dodatkowych danych.
Na ocenę dostateczną student wyjaśnia podstawowe pojęcia i odnosi je do omawianych przykładów. Na ocenę dobrą porównuje podejścia badawcze oraz poprawnie przedstawia związki między obrazem, medium, instytucją i odbiorcą. Na ocenę bardzo dobrą przedstawia pogłębioną interpretację, wskazuje alternatywne wyjaśnienia i świadomie ocenia możliwości oraz ograniczenia zastosowanych pojęć.
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: