Inwentaryzacja dzieł sztuki - cz. 1 (architektura) WNHS-HS-IDA
Celem ćwiczeń jest pogłębienie praktycznych umiejętności ewidencjonowania i dokumentowania zabytków nieruchomych, prowadzonych częściowo w terenie (ok. 50% godzin dydaktycznych). Praca poza salą wykładową umożliwia studentom bezpośredni kontakt z obiektami architektury oraz praktyczne zastosowanie wiedzy zdobytej w toku wcześniejszych etapów kształcenia.
W trakcie zajęć studenci uczą się identyfikacji terminów architektonicznych na rzeczywistych obiektach, a nie jedynie na podstawie materiału fotograficznego. Poznają i stosują metody inwentaryzacji, obejmujące m.in. pomiar, dokumentację fotograficzną, opis, gromadzenie źródeł i opracowań, ocenę stanu zachowania obiektu oraz przygotowanie rzutów poziomych prostych, nieskomplikowanych budowli. Zajęcia obejmują również omówienie zasad sporządzania dokumentacji zabytków nieruchomych zgodnie z obowiązującymi standardami.
Ćwiczenia rozwijają kluczową kompetencję warsztatową historyka sztuki - umiejętność precyzyjnego opisu dzieła sztuki. Jest ona niezbędna zarówno w pracy naukowej, jak i podczas inwentaryzacji, katalogowania obiektów czy sporządzania dokumentacji konserwatorskiej, w tym kart ewidencyjnych zabytków nieruchomych (tzw. białych kart).
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
W zakresie umiejętności:
HS2_U01
Student wyszukuje, selekcjonuje i krytycznie ocenia informacje dotyczące obiektów architektury w zasobach drukowanych i cyfrowych, w tym w materiałach konserwatorskich, bazach danych i opracowaniach naukowych; wykorzystuje je do przygotowania poprawnej merytorycznie inwentaryzacji zabytku nieruchomego.
HS2_U06
Student posługuje się w zaawansowanym stopniu terminologią architektoniczną oraz językiem specjalistycznym właściwym dla dokumentacji zabytków nieruchomych; stosuje je podczas opisu obiektu in situ, sporządzania dokumentacji fotograficznej, pomiarowej i opisowej oraz prezentacji wyników prac inwentaryzacyjnych.
W zakresie kompetencji społecznych:
HS2_K03
Student wykazuje odpowiedzialność i zaangażowanie w proces ochrony dziedzictwa architektonicznego, rozumie znaczenie rzetelnej inwentaryzacji jako podstawy działań konserwatorskich i badawczych, a także przestrzega zasad etycznych i dobrych praktyk podczas pracy w terenie.
Literatura
Literatura podstawowa:
1. N. Pevsner, J. Fleming, H. Honour, Encyklopedia architektury, Warszawa 1992;
2. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. V, Warszawa 2011;
3. Z. Mączeński, Elementy i detale architektoniczne w rozwoju historycznym, Warszawa 1956;
4. M. Róziewicz, Ewidencja zabytków architektury i budownictwa, "Kurier Konserwatorski" 2008, nr 1, s. 13-18;
5. Inwentaryzacja zabytków w Polsce: dzieje, metody, osiągnięcia, red. M.F. Woźniak, Toruń 2021.
Literatura uzupełniająca, m.in. przykłady opisów architektonicznych:
1. J. Zieliński, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, t. 1-16, Warszawa 1994-2015;
2. Katalogi Zabytków Sztuki w Polsce;
3. M. Wiraszka, Kaplice i mauzolea na cmentarzach Warszawy w XIX i pierwszej połowie XX wieku, t. 1 Dzieła i ich twórcy, Warszawa 2017;
4. Białe karty dostępne na https://zabytek.pl.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: