Design w kulturze WNHS-HS-DwK

Przedmiot przedstawia design jako zjawisko kultury od około 1760 roku do dziś. Kurs ma układ problemowy. Student poznaje pojęcia potrzebne do opisu przedmiotu i umieszczenia go w kontekście kulturowym, społecznym i ekonomicznym. W trakcie zajęć przewidziana jest wizyta w Muzeum Narodowym w Warszawie, w galerii designu.

Zakres:
Wykład 1 omawia narodziny designu: rozdzielenie projektowania od wykonania, rewolucję przemysłową jako pojęcie sporne, megamaszynę Mumforda, podział pracy w manufakturze Wedgwooda, wzornik i katalog.
Wykład 2 dotyczy wystaw światowych od Londynu 1851 do Paryża 1900: Pałac Kryształowy, program reformy Cole'a, Owena Jonesa i Pugina, wieża Eiffla, Viollet-le-Duc.
Wykład 3 omawia Arts and Crafts: Ruskina, Morrisa, Kelmscott Press, paradoks ceny, Ashbeego, pęknięcia wewnątrz ruchu i „Das englische Haus” Muthesiusa.
Wykład 4 dotyczy japonisme i secesji: lekcji sztuki japońskiej, estetyzmu, Godwina, firmy Liberty, Horty, Guimarda, van de Veldego, Wiener Werkstätte i Loosa.
Wykład 5 omawia narodziny doktryny funkcji i wzornictwa przemysłowego: amerykański system wytwórczości, Remingtona, Singera, Sullivana, Wrighta, Cadillaca i Forda.
Wykład 6 dotyczy Werkbundu: roli państwa, Behrensa i AEG, wystawy w Kolonii 1914, sporu o dziesięć tez i norm DIN.
Wykład 7 omawia konstruktywizm i De Stijl: Malewicza, Tatlina, Rodczenkę, Stiepanową, Wchutiemas, van Doesburga i Rietvelda.
Wykład 8 dotyczy Bauhausu od manifestu 1919 do zamknięcia szkoły i diaspory: Vorkurs, warsztaty, Dessau, Breuer, Marianne Brandt, Wagenfeld, Bayer.
Wykład 9 omawia osiedle społeczne: Weissenhof, kuchnię frankfurcką Margarete Schütte-Lihotzky, Existenzminimum, CIAM i utopię zaszytą w funkcjonalizmie.
Wykład 10 dotyczy amerykańskiego stylingu: zawodu industrial designera, Loewy'ego, Teague'a, Bel Geddesa, Dreyfussa, streamline, planowanego starzenia się produktu i Futuramy 1939.
Wykład 11 zestawia Amerykę obfitości z Europą niedoboru: Eamesów, Saarinena, Bertoię, program Utility i Festival of Britain.
Wykład 12 omawia szkołę w Ulm: Billa, Aichera, Maldonada, semiotykę i ergonomię, Die Gute Form, Brauna i Ramsa.
Wykład 13 dotyczy Scandinavian Modern: Aalto, Wegnera, Jacobsena, Pantona, etosu dobrego przedmiotu dla wszystkich i projektowania dla osób z niepełnosprawnościami.
Wykład 14 omawia kontestację: Packarda, erę kosmiczną i plastik, Radical Design, Papanka, Memphis i postmodernizm.
Wykład 15 dotyczy designu cyfrowego, usług i środowiska: interfejsu, UX, design thinking, gospodarki obiegu zamkniętego, prawa do naprawy, projektowania uniwersalnego i sztucznej inteligencji.

Wątki przekrojowe: Autorstwo projektu. Podział pracy i rozdzielenie projektu od wykonania. Koszt pracy ręcznej. Spór metody ze stylem. Forma jako komunikat i jako narzędzie.

Efekt po zaliczeniu: Student zna główne etapy historii designu od XVIII wieku do dziś. Rozpoznaje omawiane przedmioty i łączy je z autorami, datami i ośrodkami. Posługuje się pojęciami z zajęć. Umieszcza przedmiot w kontekście kulturowym.