Nauki pomocnicze historii - Dyplomatyka, bibliologia historyczna, geografia historyczna, sfragistyka, metrologia, edytorstwo historyczne WNHS-HI-NPHD

HI1_W03 - Posiada podstawową wiedzę o naukach pomocniczych historii.
HI1_U02 - Potrafi posługiwać się krytyką zewnętrzną i wewnętrzną źródeł historycznych. Potrafi rozpoznać różne rodzaje wytworów kultury właściwych dla historii z zastosowaniem typowych metod, w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania, społecznego oraz miejsca w procesie historyczno-kulturowym.
HI1_K01 - Ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności. Rozumie potrzebę ciągłego samokształcenia.
HI1_K05 - Ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego i tradycji zarówno na poziomie lokalnym jak i globalnym.

Przedmiotowe efekty uczenia się
W1: Student charakteryzuje oraz prezentuję wiedzę z zakresu nauk pomocniczych historii oraz identyfikuje i opisuje główne kierunki badań prowadzonych w tej dziedzinie.

W2: Student identyfikuje, opisuje i wyjaśnia podstawowe metody badawcze oraz charakteryzuje narzędzia warsztatu nauk pomocniczych historii.

U1:Student analizuje, interpretuje i porównuje różne typy źródeł historycznych oraz inne wytwory kultury, a także ocenia ich znaczenie, identyfikuje ich oddziaływanie społeczne i określa ich miejsce w procesie historycznym, formułując uzasadnione wnioski.

U2: Student wyjaśnia, charakteryzuje i stosuje fachową terminologię z zakresu nauk pomocniczych historii oraz posługuje się nią poprawnie w analizie i interpretacji materiału źródłowego.

K1: Student ocenia znaczenie dziedzictwa kulturowego i tradycji historiografii polskiej, uzasadnia potrzebę ich ochrony oraz przyjmuje odpowiedzialność za działania na rzecz ich zachowania i upowszechniania.

Warunki dla osiągnięcia określonej oceny:

W1: Student charakteryzuje i prezentuje wiedzę z zakresu nauk pomocniczych historii oraz identyfikuje i opisuje główne kierunki badań prowadzonych w tej dziedzinie.

Ocena bardzo dobra (5,0)
• poprawnie i precyzyjnie definiuje pojęcia oraz terminy z zakresu nauk pomocniczych historii (np. dyplomatyki, sfragistyki, metrologii, bibliologii historycznej, geografii historycznej, edytorstwa historycznego),
• wyjaśnia zależności między poszczególnymi naukami pomocniczymi a badaniami historycznymi,
• porównuje różne kierunki badań i podejścia metodologiczne w obrębie nauk pomocniczych historii,
• wykorzystuje wiedzę teoretyczną do interpretacji konkretnych przykładów źródeł historycznych,
• formułuje logiczne i spójne wypowiedzi, odwołując się do literatury przedmiotu

Ocena dobra (4,0)
• podaje definicje podstawowych pojęć z zakresu nauk pomocniczych historii, dopuszczalne są drobne nieścisłości,
• opisuje główne kierunki badań oraz ich znaczenie dla historiografii,
• rozpoznaje związki między naukami pomocniczymi a analizą źródeł historycznych,
• odnosi wiedzę teoretyczną do prostych przykładów,
• korzysta z literatury wskazanej przez prowadzącego.

Ocena dostateczna (3,0)
• rozpoznaje i nazywa podstawowe pojęcia z zakresu nauk pomocniczych historii,
• odtwarza podstawowe informacje faktograficzne,
• wskazuje wybrane nauki pomocnicze bez pogłębionej charakterystyki,
• odnosi wiedzę do przykładów wyłącznie po ich wskazaniu przez prowadzącego,
• posługuje się notatkami lub materiałami pomocniczymi.

W2: Student identyfikuje, opisuje i wyjaśnia podstawowe metody badawcze oraz charakteryzuje narzędzia warsztatu nauk pomocniczych historii.

Ocena bardzo dobra (5,0)
• poprawnie definiuje metody badawcze stosowane w naukach pomocniczych historii,
• wyjaśnia zasady doboru metod i narzędzi badawczych do rodzaju źródła,
• porównuje różne metody badawcze, wskazując ich zalety i ograniczenia,
• stosuje wiedzę metodologiczną do analizy konkretnych przykładów źródeł,
• uzasadnia swoje wybory metod badawczych, odwołując się do literatury fachowej.

Ocena dobra (4,0)
• opisuje podstawowe metody i narzędzia badawcze,
• rozpoznaje ich zastosowanie w analizie źródeł historycznych,
• wskazuje podstawowe różnice między metodami,
• odnosi wiedzę do prostych przykładów badawczych,
• korzysta z literatury zalecanej przez prowadzącego.

Ocena dostateczna (3,0)
• rozpoznaje nazwy podstawowych metod badawczych,
• odtwarza informacje dotyczące ich zastosowania,
• wskazuje pojedyncze narzędzia warsztatu historyka,
• analizuje przykłady wyłącznie według wskazówek prowadzącego,
• posługuje się notatkami lub materiałami pomocniczymi.

U1: Student analizuje, interpretuje i porównuje różne typy źródeł historyczne oraz inne wytwory kultury, formułując uzasadnione wnioski.

Ocena bardzo dobra (5,0)
• poprawnie interpretuje i porównuje różne typy źródeł historycznych bez błędów merytorycznych,
• porównuje różne typy źródeł, uwzględniając ich kontekst historyczny i społeczny,
• formułuje trafne i logicznie uzasadnione wnioski,
• prezentuje wyniki analizy w sposób uporządkowany i spójny.

Ocena dobra (4,0)
• stosuje właściwe metody interpretacyjne różnych typów źródeł historycznych, dopuszczalne są drobne uchybienia,
• rozwiązuje typowe problemy interpretacyjne,
• koryguje swoje działania po otrzymaniu wskazówek,
• przedstawia wnioski w sposób logiczny, choć nie w pełni pogłębiony.

Ocena dostateczna (3,0)
• rozpoznaje podstawowe elementy różnych typów źródeł historycznych
• wymaga stałego wsparcia prowadzącego,
• przedstawia wnioski w formie nieuporządkowanej.

U2: Student stosuje fachową terminologię nauk pomocniczych historii w analizie i interpretacji materiału źródłowego.

Ocena bardzo dobra (5,0)
• poprawnie i konsekwentnie posługuje się specjalistyczną terminologią,
• stosuje terminologię adekwatnie do rodzaju analizowanego źródła,
• samodzielnie interpretuje materiał źródłowy z użyciem pojęć fachowych,
• uzasadnia swoje interpretacje w sposób logiczny i spójny,
• prezentuje analizę w sposób jasny i uporządkowany.

Ocena dobra (4,0)
• stosuje podstawową terminologię fachową,
• używa pojęć w większości poprawnie,
• analizuje źródła według podanego schematu,
• koryguje błędy terminologiczne po uwagach prowadzącego,
• przedstawia analizę w sposób zrozumiały.

Ocena dostateczna (3,0)
• rozpoznaje i nazywa podstawowe terminy,
• stosuje terminologię w sposób nieprecyzyjny,
• interpretuje materiał źródłowy wyłącznie według wskazówek,
• wymaga częstych korekt,
• prezentuje analizę w sposób chaotyczny.

K1: Student ocenia znaczenie dziedzictwa kulturowego i tradycji historiografii polskiej oraz przyjmuje odpowiedzialność za ich ochronę i upowszechnianie.

Ocena bardzo dobra (5,0)
• świadomie ocenia znaczenie dziedzictwa kulturowego i tradycji historiografii polskiej,
• uzasadnia potrzebę ich ochrony, odwołując się do przykładów historycznych,
• wykazuje odpowiedzialność za podejmowane działania,
• inicjuje lub proponuje działania na rzecz ochrony i popularyzacji dziedzictwa,
• prezentuje postawę zaangażowania i refleksji etycznej.

Ocena dobra (4,0)
• rozumie znaczenie dziedzictwa kulturowego,
• wskazuje potrzebę jego ochrony,
• uczestniczy w działaniach proponowanych przez prowadzącego,
• podejmuje refleksję nad rolą historyka w społeczeństwie,

Ocena dostateczna (3,0)
• rozpoznaje podstawowe elementy dziedzictwa kulturowego,
• deklaruje potrzebę jego ochrony bez pogłębionego uzasadnienia,
• uczestniczy w działaniach wyłącznie na polecenie,
• wymaga ukierunkowania ze strony prowadzącego,

Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:

• Historia - studia I stopnia stacjonarne

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WNHS-HI-NPHD w USOSweb