Wprowadzenie do historii sztuki: Historia ogrodów WNHS-AR-OB.HO
Wykład przedstawia historię sztuki ogrodowej od starożytności do XX wieku, z uwzględnieniem jej przemian stylistycznych, funkcjonalnych i kompozycyjnych. Omawiane są podstawowe pojęcia, terminologia, formy i elementy ogrodu oraz zasady kształtowania wnętrz i układów kompozycyjnych. Analizie podlegają ogrody cywilizacji starożytnych, średniowieczne ogrody świeckie i przyklasztorne, renesansowe i manierystyczne ogrody włoskie oraz europejskie, a także barokowe założenia Francji i Polski. Szczególne miejsce zajmuje rozwój ogrodu krajobrazowego w XVIII i XIX wieku w Anglii, Francji, Niemczech i Polsce oraz powstanie miejskich ogrodów publicznych, dydaktycznych i wystawowych. Wykład kończy omówienie przemian sztuki ogrodowej XX wieku, w tym secesji i modernizmu.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Punkty ECTS
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
Efekty kształcenia jakie nabędzie student po zaliczeniu przedmiotu w zakresie:
wiedzy:
1. student objaśnia terminologię sztuki ogrodowej i najważniejszych stylów, które potrafi scharakteryzować pod względem kompozycji, programu, wyposażenia i doboru nasadzeń;
2. Rozumie powiązania sztuki ogrodowej z przemianami historycznymi i stylami architektonicznymi, ma podstawową wiedzę aby rozpoznać i scharakteryzować styl danego obiektu;
3. Umie scharakteryzować najważniejsze przykłady zabytkowych ogrodów i założeń zieleni.
umiejętności:
1. student posiada podstawową umiejętność korzystania z wielu źródeł historycznych dla wykonania analizy i weryfikacji stylu sztuki ogrodowej;
2. Student potrafi przeanalizować kompozycję przestrzenną założeń ogrodowych w różnych stylach sztuki ogrodowej;
3. Potrafi w stopniu podstawowym posługiwać się językiem specjalistycznym i stosować właściwą terminologię używaną w dziedzinie historii ogrodów.
kompetencji społecznych:
1. Staje się świadomy konieczności samokształcenia i poszerzania swoich horyzontów, szukania obiektów analogicznych stylowo, opierania się w pracy zawodowej na doświadczeniach innych projektantów, konserwatorów i badaczy.
2. Dostrzega relacje interdyscyplinarne wielu nauk, konieczność współpracy na tym polu z wieloma zawodami np. historykami, architektami, konserwatorami, ogrodnikami itp.
3. Student analizuje znaczenia dziedzictwa kulturowego, przemian historycznych, stylów i regionalnych różnic w kształtowaniu się założeń ogrodowych na przestrzeni czasu i zależnie od lokalizacji
Kryteria oceniania
Kryteria oceniania:
Wiedza:
ocena 3 (dst): student ma podstawową wiedzę na temat terminologii sztuki ogrodowej i najważniejszych stylów, które potrafi bardzo ogólnie scharakteryzować. Nie rozumie powiązań stylowych z architekturą i nie zna najważnieszych przykładów historycznych ogrodów.
ocena 4 (db): student ma uporządkowaną wiedzę na temat terminologii sztuki ogrodowej i najważniejszych stylów, które potrafi scharakteryzować pod względem kompozycji, programu, wyposażenia i doboru nasadzeń. Rozumie powiązania stylowe z architekturą i zna najważniesze przykłady historycznych ogrodów.
ocena 5 (bdb): student ma poszerzoną wiedzę na temat terminologii sztuki ogrodowej i najważniejszych stylów, które potrafi dokładnie scharakteryzować pod względem kompozycji, programu, wyposażenia i doboru nasadzeń z podaniem przykładów gdzie występują. Rozumie powiązania stylowe ze stylami w architekturze i zna liczne przykłady historycznych ogrodów.
Umiejętności:
ocena 3 (dst): student w minimalny sposób potrafi korzystać z wielu źródeł historycznych dla wykonania analizy i weryfikacji stylu sztuki ogrodowej, nie potrafi przeanalizować kompozycji przestrzennej założeń ogrodowych, w stopniu minimalnym posługuje się językiem specjalistycznym i właściwą terminologią używaną w dziedzinie historii ogrodów.
ocena 4 (db): student potrafi korzystać z wielu źródeł historycznych dla wykonania analizy i weryfikacji stylu sztuki ogrodowej, potrafi przeanalizować kompozycji przestrzennej założeń ogrodowych, posługuje się językiem specjalistycznym i właściwą terminologią używaną w dziedzinie historii ogrodów w stopniu podstwowym.
ocena 5 (bdb): student potrafi całkowicie poprawnie korzystać z wielu źródeł historycznych dla wykonania analizy i weryfikacji stylu sztuki ogrodowej, potrafi dokładnie przeanalizować kompozycje przestrzenną założeń ogrodowych, posługuje się płynnie językiem specjalistycznym i właściwą terminologią używaną w dziedzinie historii ogrodów.
Kompetencje:
ocena 3 (dst): student nie jest w pełni świadomy konieczności samokształcenia i poszerzania swoich horyzontów, szukania obiektów analogicznych stylowo; dostrzega w minimalnym zakresie relacje interdyscyplinarne wielu nauk, ma minimalną świadomość znaczenia dziedzictwa kulturowego różnych stylów i regionalnych różnic, okazjonalnie angażuje się w przebieg prowadzonych zajęć rzadko biorąc udział w dyskusjach, formułując własne wypowiedzi oraz konstruktywne uwagi krytyczne.
ocena 4 (db): ): student jest świadomy konieczności samokształcenia i poszerzania swoich horyzontów, właściwie wyszukuje obiekty analogiczne stylowo; dostrzega w minimalnym zakresie relacje interdyscyplinarne wielu nauk, ma świadomość znaczenia dziedzictwa kulturowego różnych stylów i regionalnych różnic; często aktywnie angażuje się w przebieg prowadzonych zajęć biorąc udział w dyskusjach, formułując własne wypowiedzi oraz konstruktywne uwagi krytyczne.
ocena 5 (bdb): student jest bardzo świadomy konieczności samokształcenia i poszerzania swoich horyzontów, sprawnie wyszukuje obiekty analogiczne stylowo; dostrzega relacje interdyscyplinarne wielu nauk, ma dużą świadomość znaczenia dziedzictwa kulturowego różnych stylów i regionalnych różnic; bardzo często aktywnie angażuje się w przebieg prowadzonych zajęć biorąc udział w dyskusjach, formułując własne wypowiedzi oraz konstruktywne uwagi krytyczne.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: