Historia architektury i urbanistyki polskiej na tle europejskim WNHS-AR-OB.HAUP

Po ukończeniu kursu student posiada umiejętność samodzielnego i zespołowego analizowania zagadnień z zakresu historii architektury i urbanistyki w kontekście polskim i europejskim. Potrafi:
1. Zastosować podstawowe metody badawcze wykorzystywane w analizie historyczno-artystycznej obiektów architektonicznych i układów urbanistycznych.
2. Rozpoznać i zinterpretować style historyczne w architekturze, wskazując charakterystyczne cechy formalne oraz reprezentatywne obiekty.
3. Scharakteryzować zasady rozplanowania miast w różnych epokach, uwzględniając kontekst społeczny, kulturowy i funkcjonalny.
4. Identyfikować obiekty architektoniczne i układy urbanistyczne typowe dla poszczególnych epok, określając ich podstawową faktografię (czas powstania, autorstwo, funkcja, styl).
5. Przygotować w grupie prezentację graficzną dotyczącą wybranego zagadnienia architektonicznego lub urbanistycznego z obszaru ziem polskich, opartą na literaturze wskazanej przez prowadzącego, wzbogaconą o komentarz analityczny i interpretacyjny.

Efektem końcowym jest rozwój kompetencji analitycznych, interpretacyjnych i prezentacyjnych, niezbędnych w dalszej pracy badawczej oraz popularyzatorskiej w zakresie historii sztuki.