Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne WMCM-PG-PiPP-2
Przedmiot „Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne” ma na celu przygotowanie studentów do sprawowania kompleksowej, bezpiecznej i zindywidualizowanej opieki pielęgniarskiej nad dzieckiem od okresu noworodkowego do wieku dorastania, w różnych stanach zdrowia i choroby, z uwzględnieniem jego potrzeb biologicznych, psychicznych i społecznych oraz sytuacji rodziny. Kształcenie obejmuje wiedzę kliniczną, doskonalenie umiejętności praktycznych oraz rozwijanie kompetencji społecznych niezbędnych do profesjonalnego wykonywania zawodu pielęgniarki w opiece pediatrycznej.
Studenci zdobywają wiedzę dotyczącą rozwoju fizycznego, psychomotorycznego i psychospołecznego dziecka, czynników ryzyka oraz zagrożeń zdrowotnych występujących w poszczególnych okresach rozwojowych. Poznają etiopatogenezę, objawy kliniczne, przebieg, zasady diagnostyki, leczenia, rokowanie oraz specyfikę opieki pielęgniarskiej w najczęstszych chorobach wieku rozwojowego.
Zakres przedmiotu obejmuje choroby układu oddechowego, krążenia, nerwowego, pokarmowego i moczowego, a także choroby endokrynologiczne, metaboliczne, alergiczne, hematologiczne, nowotworowe i zakaźne. Szczególną uwagę poświęca się problemom zdrowotnym noworodków, w tym wcześniaków, oraz opiece nad dzieckiem przewlekle chorym, z niepełnosprawnością i wymagającym specjalistycznego postępowania pielęgnacyjnego.
Omawiane są zasady organizacji opieki pediatrycznej, przygotowania dziecka do badań diagnostycznych i zabiegów, bezpiecznej farmakoterapii, żywienia klinicznego, pielęgnacji przetok odżywczych i wydalniczych oraz oceny i leczenia bólu. Uwzględnia się również rozpoznawanie stanów zagrożenia zdrowia i życia, zasady monitorowania stanu dziecka, postępowanie resuscytacyjne oraz przygotowanie pacjenta pediatrycznego do transportu medycznego.
Kształcenie przygotowuje studentów do przeprowadzania wywiadu i badania fizykalnego dziecka, oceny jego stanu zdrowia i rozwoju psychofizycznego, monitorowania parametrów życiowych oraz stosowania odpowiednich skal i narzędzi oceny klinicznej.
Studenci doskonalą umiejętność gromadzenia i analizowania danych, rozpoznawania problemów zdrowotnych i pielęgnacyjnych, formułowania diagnoz pielęgniarskich, ustalania celów, planowania i realizacji interwencji oraz oceny skuteczności podejmowanych działań.
Nabywają umiejętności przygotowania dziecka do badań i zabiegów diagnostyczno-terapeutycznych, wykonywania procedur pielęgniarskich, bezpiecznego przygotowywania i podawania leków, obliczania dawek, prowadzenia tlenoterapii, oceny i łagodzenia bólu oraz realizacji żywienia dojelitowego i pozajelitowego zgodnie z zakresem kompetencji zawodowych i obowiązującymi procedurami.
Kształcenie obejmuje także opiekę nad dzieckiem z przetokami, monitorowanie glikemii i insulinoterapię, wykonywanie badania EKG, rozpoznawanie powikłań leczenia oraz podejmowanie odpowiednich działań w przypadku pogorszenia stanu klinicznego dziecka. Studenci przygotowują się do postępowania w stanach nagłych, stosowania algorytmów resuscytacyjnych oraz zapewnienia opieki podczas transportu medycznego.
Istotnym elementem kształcenia jest prowadzenie profilaktyki powikłań, edukacji zdrowotnej oraz poradnictwa dotyczącego samoopieki i opieki domowej, w tym przygotowanie dziecka i jego rodziny do bezpiecznego funkcjonowania po zakończeniu hospitalizacji. Studenci doskonalą również umiejętności prowadzenia dokumentacji pielęgniarskiej oraz przekazywania informacji w zespole interdyscyplinarnym.
Przedmiot kształtuje postawę odpowiedzialności za podejmowane działania, poszanowania godności, autonomii i praw dziecka oraz przestrzegania zasad etyki zawodowej i bezpieczeństwa pacjenta.
Studenci rozwijają umiejętności komunikacji terapeutycznej dostosowanej do wieku, stanu zdrowia i możliwości dziecka, w tym komunikowania się z pacjentem mającym trudności w nawiązywaniu kontaktu. Uczą się rozpoznawania reakcji dziecka i rodziny na chorobę, hospitalizację, ból oraz procedury diagnostyczno-terapeutyczne, a także udzielania wsparcia informacyjnego i emocjonalnego.
Kształcenie podkreśla znaczenie współpracy z rodzicami i opiekunami, zespołem interdyscyplinarnym, szkołą oraz innymi instytucjami uczestniczącymi w opiece nad dzieckiem. Rozwija gotowość do podejmowania odpowiedzialnych decyzji, rozpoznawania granic własnych kompetencji, korzystania z wiedzy specjalistów oraz systematycznego doskonalenia umiejętności zawodowych.
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
E-Learning
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2026/27_L: | W cyklu 2024/25_L: | W cyklu 2025/26_L: | W cyklu 2022/23_L: | W cyklu 2021/22_L: | W cyklu 2023/24_L: |
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
I. WIEDZA – Student zna i rozumie:
W1. Czynniki ryzyka i zagrożenia zdrowotne występujące u dzieci i młodzieży w poszczególnych okresach rozwojowych.
Efekt kierunkowy: D.W1.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W2. Etiopatogenezę, objawy kliniczne, przebieg, leczenie, rokowanie oraz zasady opieki pielęgniarskiej nad dziećmi w wybranych chorobach, w tym chorobach nowotworowych.
Efekt kierunkowy: D.W2.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W3. Rodzaje badań diagnostycznych stosowanych u dzieci, ich znaczenie kliniczne i zasady zlecania oraz uprawnienia zawodowe pielęgniarki w zakresie wystawiania skierowań na badania diagnostyczne w poszczególnych stanach klinicznych.
Efekt kierunkowy: D.W3.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W4. Zasady przygotowania dziecka w różnym wieku i stanie zdrowia do badań i zabiegów diagnostycznych oraz zasady opieki w ich trakcie i po ich wykonaniu.
Efekt kierunkowy: D.W4.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W5. Zasady i zakres farmakoterapii stosowanej u dzieci w poszczególnych stanach klinicznych.
Efekt kierunkowy: D.W5.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W6. Właściwości grup leków i ich działanie na układy i narządy organizmu dziecka w różnych chorobach, zależnie od wieku i stanu zdrowia, z uwzględnieniem działań niepożądanych, interakcji z innymi lekami i dróg podania.
Efekt kierunkowy: D.W6.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W7. Zasady organizacji specjalistycznej opieki pediatrycznej, z uwzględnieniem opieki ambulatoryjnej, szpitalnej i specjalistycznej.
Efekt kierunkowy: D.W7.
Metody weryfikacji: test pisemny, odpowiedź ustna.
W8. Standardy i procedury pielęgniarskie stosowane w opiece nad dzieckiem w różnym wieku i stanie zdrowia.
Efekt kierunkowy: D.W8.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W9. Reakcje dziecka w różnym wieku na chorobę, przyjęcie do szpitala i hospitalizację oraz ich znaczenie dla planowania opieki pielęgniarskiej.
Efekt kierunkowy: D.W9.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W10. Metody i techniki komunikowania się z dzieckiem niezdolnym do nawiązania i podtrzymania efektywnej komunikacji ze względu na stan zdrowia lub stosowane leczenie.
Efekt kierunkowy: D.W10.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W11. Zasady żywienia dzieci, z uwzględnieniem leczenia dietetycznego oraz wskazań przed- i pooperacyjnych, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, zaleceniami i protokołami, w tym protokołem kompleksowej opieki okołooperacyjnej
Efekt kierunkowy: D.W11.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W12. Rodzaje i zasady stosowania środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego u dzieci w określonych stanach klinicznych.
Efekt kierunkowy: D.W12.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W13. Zasady opieki nad dzieckiem z przetokami odżywczymi, w szczególności przezskórną endoskopową gastrostomią (PEG), gastrostomią i mikrojejunostomią, przetokami wydalniczymi (kolostomią, ileostomią, urostomią) oraz przetokami powstałymi w wyniku powikłań.
Efekt kierunkowy: D.W13.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W14. Metody i skale oceny bólu ostrego oraz oceny poziomu sedacji, z uwzględnieniem wieku, stanu zdrowia i możliwości komunikacyjnych dziecka.
Efekt kierunkowy: D.W17.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W15. Patofizjologię, objawy kliniczne, przebieg, leczenie i rokowanie chorób wieku rozwojowego, w tym chorób układu oddechowego, krążenia, nerwowego, moczowego i pokarmowego oraz chorób endokrynologicznych, metabolicznych, alergicznych i chorób krwi.
Efekt kierunkowy: D.W18.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W16. Patofizjologię i objawy kliniczne chorób oraz stanów zagrożenia życia noworodka, w tym wcześniaka, a także istotę opieki pielęgniarskiej w tym zakresie.
Efekt kierunkowy: D.W19.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W17. Metody, techniki i narzędzia oceny stanu świadomości i przytomności dziecka, z uwzględnieniem jego wieku i stanu klinicznego.
Efekt kierunkowy: D.W27.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W18. Standardy i procedury postępowania w stanach nagłych u dzieci oraz obowiązujące wytyczne Polskiej Rady Resuscytacji (PRC) i Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC).
Efekt kierunkowy: D.W31.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
W19. Algorytmy postępowania resuscytacyjnego w zakresie podstawowych zabiegów resuscytacyjnych (BLS) i zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych (ALS), zgodnie z aktualnymi wytycznymi PRC i ERC, z uwzględnieniem odrębności postępowania u dzieci.
Efekt kierunkowy: D.W32.
Metody weryfikacji: test pisemny, analiza przypadku klinicznego.
II. UMIEJĘTNOŚCI – Student potrafi:
U1. Gromadzić informacje o stanie zdrowia dziecka, formułować diagnozę pielęgniarską, ustalać cele i plan opieki, wdrażać interwencje pielęgniarskie oraz dokonywać ewaluacji opieki.
Efekt kierunkowy: D.U1.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, ocena procesu pielęgnowania, analiza przypadku klinicznego.
U2. Stosować skale i kwestionariusze do oceny stanu zdrowia dziecka lub jego wydolności funkcjonalnej w określonych sytuacjach zdrowotnych.
Efekt kierunkowy: D.U2.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U3. Dokonywać różnymi technikami pomiaru parametrów życiowych dziecka, w tym ciśnienia tętniczego na tętnicach kończyn górnych i dolnych, częstości oddechów, temperatury ciała, saturacji oraz oceny stanu świadomości, interpretować uzyskane wyniki i wykorzystywać je do planowania opieki w różnych stanach klinicznych.
Efekt kierunkowy: D.U3.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny, analiza przypadku klinicznego.
U4. Przeprowadzać kompleksowe badanie podmiotowe i badanie fizykalne dziecka w różnych stanach klinicznych na potrzeby planowania i realizacji opieki pielęgniarskiej.
Efekt kierunkowy: D.U4.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U5. Oceniać poziom bólu, reakcję dziecka na ból i jego nasilenie oraz stosować farmakologiczne i niefarmakologiczne metody postępowania przeciwbólowego.
Efekt kierunkowy: D.U5.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny, analiza przypadku klinicznego.
U6. Asystować lekarzowi podczas badań diagnostycznych jam ciała, w tym nakłucia jamy brzusznej, nakłucia jamy opłucnowej, pobierania szpiku i punkcji lędźwiowej, oraz podczas badań endoskopowych wykonywanych u dziecka.
Efekt kierunkowy: D.U6.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny lub symulacja medyczna.
U7. Przygotowywać i podawać dziecku leki różnymi drogami zgodnie z posiadanymi uprawnieniami zawodowymi pielęgniarki lub pisemnym zleceniem lekarza w określonych stanach klinicznych oraz produkty lecznicze z zestawów przeciwwstrząsowych ratujących życie.
Efekt kierunkowy: D.U7.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny, sprawdzian obliczania dawek leków.
Realizacja czynności przez studenta odbywa się pod nadzorem zgodnie z zasadami kształcenia praktycznego.
U8. Rozpoznawać u dziecka powikłania farmakoterapii, leczenia dietetycznego oraz powikłania wynikające z działań terapeutycznych i pielęgnacji.
Efekt kierunkowy: D.U9.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, analiza przypadku klinicznego.
U9. Dobierać i stosować dietoterapię oraz prowadzić u dzieci żywienie dojelitowe przez zgłębnik do żołądka i przetokę odżywczą oraz żywienie pozajelitowe.
Efekt kierunkowy: D.U10.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny, analiza przypadku klinicznego.
U10. Prowadzić profilaktykę powikłań występujących w przebiegu chorób wieku rozwojowego.
Efekt kierunkowy: D.U11.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, analiza przypadku klinicznego, ocena procesu pielęgnowania.
U11. Prowadzić poradnictwo w zakresie samoopieki dzieci i młodzieży w różnym wieku i stanie zdrowia, dotyczące wad rozwojowych, chorób i zaburzeń psychicznych, w tym uzależnień, z uwzględnieniem ich rodzin lub opiekunów.
Efekt kierunkowy: D.U12.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, ocena przeprowadzonej edukacji zdrowotnej, analiza przypadku klinicznego.
U12. Edukować dziecko, jego rodzinę lub opiekuna w zakresie doboru i użytkowania sprzętu pielęgnacyjno-rehabilitacyjnego oraz wyrobów medycznych.
Efekt kierunkowy: D.U14.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny, ocena przeprowadzonej edukacji zdrowotnej.
U13. Prowadzić rozmowę terapeutyczną z dzieckiem oraz jego rodziną lub opiekunem.
Efekt kierunkowy: D.U15.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, ocena rozmowy terapeutycznej.
U14. Stosować metody komunikowania się z dzieckiem niezdolnym do nawiązania i podtrzymania efektywnej komunikacji ze względu na stan zdrowia lub stosowane leczenie.
Efekt kierunkowy: D.U16.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny lub symulacja medyczna.
U15. Komunikować się z członkami zespołu interdyscyplinarnego w zakresie pozyskiwania i przekazywania informacji o stanie zdrowia dziecka.
Efekt kierunkowy: D.U17.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, ocena przekazywania informacji o pacjencie.
U16. Organizować izolację dziecka z zakażeniem lub chorobą zakaźną w podmiocie leczniczym.
Efekt kierunkowy: D.U18.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U17. Doraźnie podawać dziecku tlen i monitorować jego stan podczas tlenoterapii w różnych stanach klinicznych.
Efekt kierunkowy: D.U19.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U18. Wykonywać badanie EKG u dziecka w spoczynku oraz rozpoznawać w zapisie stany zagrażające zdrowiu lub życiu.
Efekt kierunkowy: D.U20.
Metody weryfikacji: sprawdzian praktyczny, analiza zapisu EKG.
U19. Obliczać dawki insuliny okołoposiłkowej z uwzględnieniem wyników badań dziecka, w tym modyfikować dawkę stałą insuliny zgodnie z ustalonym planem leczenia i zakresem kompetencji zawodowych.
Efekt kierunkowy: D.U21.
Metody weryfikacji: sprawdzian praktyczny, zadania obliczeniowe, analiza przypadku klinicznego.
U20. Przygotowywać dziecko fizycznie i psychicznie do badań diagnostycznych oraz zabiegu operacyjnego w trybie pilnym i planowym.
Efekt kierunkowy: D.U22.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U21. Rozpoznawać powikłania po specjalistycznych badaniach diagnostycznych i zabiegach operacyjnych wykonywanych u dziecka.
Efekt kierunkowy: D.U23.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, analiza przypadku klinicznego.
U22. Pielęgnować dziecko z przetoką jelitową lub moczową.
Efekt kierunkowy: D.U26.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny lub symulacja medyczna.
U23. Stosować algorytmy podstawowych i zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych (BLS i ALS) zgodnie z aktualnymi wytycznymi Polskiej Rady Resuscytacji i Europejskiej Rady Resuscytacji, z uwzględnieniem odrębności postępowania u dzieci.
Efekt kierunkowy: D.U31.
Metody weryfikacji: sprawdzian praktyczny, symulacja medyczna.
U24. Przygotowywać dziecko do transportu medycznego i zapewniać mu opiekę w trakcie transportu.
Efekt kierunkowy: D.U35.
Metody weryfikacji: sprawdzian praktyczny, symulacja medyczna.
U25. Stosować procedury postępowania pielęgniarskiego w stanach zagrożenia zdrowia i życia dziecka.
Efekt kierunkowy: D.U36.
Metody weryfikacji: sprawdzian praktyczny, symulacja medyczna, analiza przypadku klinicznego.
U26. Oceniać rozwój psychofizyczny dziecka, wykonywać testy przesiewowe i wykrywać zaburzenia rozwoju.
Efekt kierunkowy: C.U45.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, sprawdzian praktyczny.
U27. Dokumentować sytuację zdrowotną dziecka, dynamikę jej zmian i realizowaną opiekę pielęgniarską, z uwzględnieniem narzędzi teleinformatycznych do gromadzenia danych.
Efekt kierunkowy: C.U79.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, analiza dokumentacji pielęgniarskiej, ocena procesu pielęgnowania.
III. KOMPETENCJE SPOŁECZNE – Student jest gotów do:
K1. Kierowania się dobrem dziecka, poszanowania jego godności i autonomii, okazywania zrozumienia dla różnic światopoglądowych i kulturowych oraz empatii w relacji z dzieckiem, jego rodziną lub opiekunem.
Efekt kierunkowy: O.K1.
Metody weryfikacji: obserwacja postawy i zachowania studenta w kontakcie z dzieckiem i rodziną, samoocena.
K2. Przestrzegania praw dziecka jako pacjenta oraz zasad humanizmu.
Efekt kierunkowy: O.K2.
Metody weryfikacji: obserwacja postawy i zachowania studenta, analiza sytuacji klinicznej.
K3. Samodzielnego i rzetelnego wykonywania czynności zawodowych zgodnie z zasadami etyki, w tym przestrzegania wartości i powinności moralnych w opiece nad dzieckiem.
Efekt kierunkowy: O.K3.
Metody weryfikacji: obserwacja postawy i zachowania studenta, samoocena.
K4. Ponoszenia odpowiedzialności za wykonywane czynności zawodowe i podejmowane decyzje dotyczące opieki nad dzieckiem.
Efekt kierunkowy: O.K4.
Metody weryfikacji: obserwacja postawy i zachowania studenta, analiza sytuacji klinicznej.
K5. Zasięgania opinii ekspertów w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu dotyczącego opieki nad dzieckiem.
Efekt kierunkowy: O.K5.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta i współpracy w zespole interdyscyplinarnym, samoocena.
K6. Przewidywania i uwzględniania czynników wpływających na reakcje własne i dziecka, z uwzględnieniem sytuacji jego rodziny lub opiekunów.
Efekt kierunkowy: O.K6.
Metody weryfikacji: obserwacja postawy i zachowania studenta, samoocena, analiza sytuacji klinicznej.
K7. Dostrzegania i rozpoznawania własnych ograniczeń w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych oraz dokonywania samooceny deficytów i potrzeb edukacyjnych.
Efekt kierunkowy: O.K7.
Metody weryfikacji: obserwacja pracy studenta, samoocena.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu „Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne” jest osiągnięcie zakładanych efektów uczenia się w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych oraz uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich wymaganych form zaliczenia.
Obecność na wykładach i ćwiczeniach jest obowiązkowa. W przypadku ćwiczeń wymagane jest zrealizowanie 100% przewidzianych godzin. Nieobecności wymagają usprawiedliwienia oraz uzupełnienia zaległości w terminie i formie ustalonych z prowadzącym lub koordynatorem przedmiotu, zgodnie z obowiązującymi regulaminami.
Student zobowiązany jest do punktualnego uczestnictwa w zajęciach, odpowiedniego przygotowania merytorycznego, aktywnego udziału w realizowanych zadaniach oraz przestrzegania zasad etyki akademickiej i zawodowej.
2. Warunki zaliczenia wykładów
Warunkiem zaliczenia wykładów jest obowiązkowa obecność, opanowanie treści programowych oraz uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu końcowego.
Zakres egzaminu obejmuje treści realizowane podczas wykładów i ćwiczeń oraz materiał wskazany do samodzielnego opracowania na podstawie literatury obowiązkowej.
3. Warunki zaliczenia ćwiczeń
Warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest:
* zrealizowanie 100% przewidzianych godzin;
* punktualność, przygotowanie merytoryczne i aktywny udział w zajęciach;
* uzyskanie pozytywnych ocen z wymaganych sprawdzianów i zadań;
* prawidłowe rozpoznawanie problemów zdrowotnych i pielęgnacyjnych dziecka oraz planowanie opieki;
* poprawne wykonywanie powierzonych czynności i procedur z zachowaniem zasad bezpieczeństwa;
* wykazanie umiejętności prawidłowego obliczania dawek leków stosowanych u dzieci;
* przygotowanie i przedstawienie wymaganych opracowań, prezentacji lub analiz przypadków klinicznych;
* przestrzeganie zasad etyki zawodowej, praw pacjenta oraz zasad współpracy w zespole.
Podczas ćwiczeń stosuje się następujące metody weryfikacji: odpowiedź ustną, test pisemny, analizę przypadku klinicznego, ocenę prezentacji, sprawdzian praktyczny oraz obserwację pracy studenta – odpowiednio do realizowanych treści i efektów uczenia się.
Prezentacja, jeżeli jest wymagana, powinna trwać 10–15 minut i zawierać wprowadzenie, rozwinięcie zagadnienia, podsumowanie oraz aktualną bibliografię. Ocenie podlegają poprawność merytoryczna, zgodność z tematem, wykorzystanie literatury, logiczna struktura i sposób prezentacji.
Uzyskanie zaliczenia ćwiczeń oraz wykładów jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu końcowego.
4. Zasady przeprowadzania zaliczeń i egzaminów
Student zobowiązany jest do punktualnego stawienia się na zaliczenie lub egzamin oraz przestrzegania poleceń osoby prowadzącej.
Podczas zaliczeń i egzaminów obowiązuje zakaz korzystania z telefonów komórkowych, smartwatchy, tabletów, słuchawek oraz innych niedozwolonych urządzeń elektronicznych. Wyjątek stanowią urządzenia wyraźnie dopuszczone przez egzaminatora, w tym niezbędne ze względów zdrowotnych.
Niedozwolone jest korzystanie z niezatwierdzonych materiałów pomocniczych, komunikowanie się z innymi zdającymi oraz udostępnianie odpowiedzi.
Naruszenie zasad samodzielności podczas zaliczenia lub egzaminu podlega usunięciu studenta z egzaminu i wystawienie oceny niedostatecznej (2,0).
5. Test zaliczeniowy z ćwiczeń i wykładów
Test obejmuje 30 pytań otwartych / zamkniętych wielokrotnego wyboru. Za każdą prawidłową odpowiedź student otrzymuje 1 punkt. Maksymalna liczba punktów wynosi 30.
Warunkiem uzyskania oceny pozytywnej jest zdobycie co najmniej 60% punktów, tj. 18 punktów.
Skala ocen:
0–17 pkt – niedostateczny (2,0);
18–20 pkt – dostateczny (3,0);
21–22 pkt – dostateczny plus (3,5);
23–25 pkt – dobry (4,0);
26–28 pkt – dobry plus (4,5);
29–30 pkt – bardzo dobry (5,0).
6. Egzamin końcowy
Egzamin końcowy ma formę pisemnego testu obejmującego 50 pytań zamkniętych jednokrotnego wyboru. Za każdą prawidłową odpowiedź student otrzymuje 1 punkt.
Warunkiem uzyskania oceny pozytywnej jest zdobycie co najmniej 60% punktów, tj. 30 punktów.
Skala ocen:
0–29 pkt – niedostateczny (2,0);
30–34 pkt – dostateczny (3,0);
35–37 pkt – dostateczny plus (3,5);
38–42 pkt – dobry (4,0);
43–47 pkt – dobry plus (4,5);
48–50 pkt – bardzo dobry (5,0).
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uzyskanie zaliczenia ćwiczeń, wykładów oraz spełnienie pozostałych wymagań określonych w sylabusie.
Egzamin poprawkowy odbywa się zgodnie z regulaminem studiów.
7. Ocena końcowa z przedmiotu
Warunkiem uzyskania pozytywnej oceny końcowej jest zaliczenie wykładów, ćwiczeń i uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu końcowego.
Praktyki zawodowe
Warunkiem zaliczenia praktyk zawodowych jest:
1. Zrealizowanie 100% godzin. Usprawiedliwione nieobecności wymagają odpracowania w terminie uzgodnionym z koordynatorem przedmiotu lub opiekunem praktyk.
2. Punktualność, przygotowanie merytoryczne i aktywne uczestnictwo w zajęciach.
3. Przestrzeganie regulaminu praktyk, zasad BHP, aseptyki, antyseptyki, etyki zawodowej i praw pacjenta.
4. Noszenie schludnego umundurowania, posiadanie identyfikatora oraz przestrzeganie zasad higieny osobistej.
5. Wykazanie się kulturą osobistą, empatią i umiejętnością współpracy z dzieckiem, rodziną i zespołem terapeutycznym.
6. Zaliczenie wymaganych umiejętności w indeksie lub dzienniku praktyk.
7. Prawidłowe wykonanie i udokumentowanie procesu pielęgnowania dziecka.
8. Uzyskanie pozytywnej oceny opiekuna praktyk na podstawie obserwacji pracy, umiejętności i postawy zawodowej.
Praktyki zawodowe kończą się zaliczeniem z oceną.
Literatura
LITERATURA OBOWIĄZKOWA
1. Kawalec W., Grenda R., Kulus M. (red.), Pediatria, t. 1–2, wyd. III zmienione i uaktualnione, PZWL, Warszawa 2024.
2. Emeryk A. (red.), Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne, PZWL, Warszawa 2020.
3. Krawczyński M., Propedeutyka pediatrii, wyd. II, PZWL, Warszawa 2009.
4. Świetliński J. (red.), Neonatologia, t. 1–2, wyd. II, PZWL, Warszawa 2021.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
1. Płaszewska-Żywko L. (red.), Diagnozy i interwencje w praktyce pielęgniarskiej, wyd. II, PZWL, Warszawa 2021.
2. Pietrzyk J.J., Kwinta P. (red.), Pediatria, t. 3, wyd. I, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2018.
3. Pawlaczyk B., Zarys pediatrii, PZWL, Warszawa 2005 [dane wydania do potwierdzenia].
4. European Resuscitation Council, Wytyczne resuscytacji 2025 – części dotyczące resuscytacji dzieci i noworodków.
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: