Psychologia lekarska WMCM-LE-PL-5

Student zna i rozumie: bio-psycho-społeczny model zdrowia i choroby, psychologiczną charakterystykę zachowań człowieka
chorego lub niepełnosprawnego, a także specyfikę
kontaktu z jego rodziną.

Student potrafi: skutecznie komunikować się z pacjentami o różnej
charakterystyce psychologicznej, współpracować w zespole na rzecz osoby chorej, wyjaśnić pacjentowi procedury medyczne oraz
odpowiedzieć na pytania w formie adekwatnej do jego
poziomu.Student potrafi stosować w podstawowym zakresie psychologiczne interwencje motywujące i wspierające, adekwatnie do sytuacji zawodowej, z uwzględnieniem potrzeb, możliwości oraz uwarunkowań psychospołecznych odbiorców działań. Wykorzystuje podstawową wiedzę z zakresu psychologii motywacji i wsparcia w celu wzmacniania zaangażowania, samodzielności oraz dobrostanu osób, z którymi współpracuje. Student potrafi skutecznie komunikować się ze współpracownikami w środowisku zawodowym, w tym przekazywać jasne i konstruktywne informacje zwrotne oraz udzielać wsparcia interpersonalnego. Wykazuje umiejętność dostosowania stylu komunikacji do sytuacji i odbiorcy, sprzyjając współpracy zespołowej, budowaniu relacji oraz rozwiązywaniu problemów zawodowych.

Student jest gotów do: radzenia sobie ze stresem oraz podejmowania działań
w sposób rozważny mimo napięcia i stresogennych
sytuacji, okazywania szacunku i przestrzegania szeroko
rozumianych zasad etycznych, których głównym
celem jest dobro pacjenta.

Warunki zaliczenia przedmiotu
1. Uczestnictwo w zajęciach

Student zobowiązany jest do uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów.
Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia końcowego jest obecność na co najmniej 80% zajęć dydaktycznych.

Nieobecności przekraczające dopuszczalny limit skutkują brakiem możliwości zaliczenia przedmiotu, chyba że koordynator przedmiotu zdecyduje inaczej w uzasadnionych przypadkach losowych.

W przypadku nieobecności student jest zobowiązany do:

samodzielnego nadrobienia materiału,

zaliczenia treści zajęć w formie i terminie ustalonym przez koordynatora przedmiotu (np. zadanie pisemne, rozmowa zaliczeniowa, udział w zajęciach kompensacyjnych).

2. Punktualność

Spóźnienie przekraczające 10 minut traktowane jest jako nieobecność na danych zajęciach.
Powtarzające się spóźnienia, skutkujące obniżeniem faktycznej frekwencji poniżej wymaganych 80%, mogą prowadzić do niezaliczenia przedmiotu.

3. Aktywność i zaangażowanie na zajęciach

Aktywność studenta oceniana jest na podstawie:

udziału w dyskusjach i ćwiczeniach (wypowiedzi merytoryczne, zadawanie pytań),

zaangażowania w zadania indywidualne i zespołowe,

umiejętności prowadzenia dialogu, udzielania i przyjmowania informacji zwrotnej z poszanowaniem zasad współpracy oraz różnorodnych perspektyw psychologicznych.

4. Przeprowadzenie rozmowy wspierającej

Kluczowym elementem zaliczenia jest przeprowadzenie rozmowy wspierającej z pacjentem przewlekle chorym lub jego bliskimi, w kontekście diagnozy i funkcjonowania w chorobie.

Rozmowa powinna:

opierać się na podstawowych zasadach psychologii klinicznej oraz komunikacji medycznej,

uwzględniać empatię, aktywne słuchanie oraz rozpoznanie potrzeb emocjonalnych rozmówcy,

być prowadzona z zachowaniem zasad poufności i norm etycznych.

Rozmowa może być zrealizowana:

w ramach praktyk zawodowych lub

w formie symulacji dydaktycznej.

Student zobowiązany jest do przygotowania pisemnego raportu, zawierającego:

opis przebiegu rozmowy,

wnioski dotyczące sytuacji pacjenta lub jego bliskich,

refleksję nad własnymi kompetencjami komunikacyjnymi i emocjonalnymi.

5. Forma zaliczenia końcowego

Zaliczenie końcowe obejmuje:

ocenę frekwencji i aktywności na zajęciach,

ocenę rozmowy wspierającej oraz raportu,

zaliczenie w formie pisemnej rozmowy/dialogu odnoszącej się do pracy z pacjentem przewlekle chorym lub jego bliskimi.

Student ma prawo do jednego terminu podstawowego oraz jednego terminu poprawkowego.
Formę i terminy zaliczenia ustala koordynator przedmiotu.
Nieuzyskanie pozytywnej oceny w terminie poprawkowym skutkuje niezaliczeniem przedmiotu.

6. Kryteria i skala oceniania

Ocena końcowa ustalana jest na podstawie sumy punktów uzyskanych za poszczególne elementy zaliczenia:

frekwencja i udział w zajęciach – 20%,

aktywność i zaangażowanie merytoryczne – 30%,

jakość przeprowadzonej rozmowy wspierającej oraz raportu – 50%.

Skala ocen
Procent uzyskanych punktów Ocena
90–100% bardzo dobry (5,0)
80–89% dobry plus (4,5)
70–79% dobry (4,0)
60–69% dostateczny plus (3,5)
50–59% dostateczny (3,0)
poniżej 50% niedostateczny (2,0)

Warunkiem uzyskania oceny pozytywnej jest spełnienie wymagań formalnych (frekwencja minimum 80%) oraz uzyskanie co najmniej 50% łącznej liczby punktów.

Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków skutkuje niezaliczeniem przedmiotu.

Obowiązkowa
1. Makara-Studzińska M. (red.).: Komunikacja w opiece medycznej. Warszawa, 2017. Wyd. Medical Education.
2. Trzcieniecka-Green, A., Psychologia. Podręcznik dla studentów kierunków medycznych., rozdz. V-XI, XV, wyd. Universitas,
Kraków 2006
3. Heszen I, Sęk H., Psychologia zdrowia, PWN W-wa, 2007
Dodatkowa
1. Heszen - Niejodek I. (red.), Jak żyć z chorobą a jak ją pokonać, Wyd. UŚ., Katowice 2000
2. Keirse M., Życie z chorobą, PWE, Radom 2007
3. Korsch B., Harding C., Świadomy pacjent, Prószyński i S.-ka, W-wa, 1999
4. Mayerscough Ph., Jak rozmawiać z pacjentem, GWP, Gdańsk 2001

Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:

• Kierunek lekarski - jednolite studia magisterskie stacjonarne

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu WMCM-LE-PL-5 w USOSweb