Psychologia lekarska WMCM-LE-PL-2
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z psychologicznymi aspektami zdrowia i choroby, które mają bezpośredni wpływ na proces diagnostyczny i terapeutyczny. Po zaliczeniu przedmiotu student zdobędzie umiejętności rozpoznawania i analizy czynników psychicznych wpływających na stan zdrowia pacjentów, takich jak stres, lęk czy depresja. Nabyta wiedza pozwoli studentowi na efektywną komunikację z pacjentem, budowanie relacji opartych na zaufaniu oraz wspieranie pacjentów w radzeniu sobie z chorobą. Dodatkowo, studenci będą doskonalić kompetencje w zakresie udzielania wsparcia psychologicznego oraz prowadzenia rozmów o trudnych emocjonalnie tematach, co ma na celu poprawę jakości opieki medycznej i komfortu pacjenta podczas leczenia.
E-Learning
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza (W)
Student:
W1 – zna etapy psychofizycznego rozwoju człowieka od narodzin do śmierci, z uwzględnieniem rozwoju fizycznego, emocjonalnego, poznawczego i społecznego.
W2 – zna i rozumie pojęcia zdrowia i choroby oraz wpływ środowiska społecznego (rodzina, praca, relacje społeczne) i uwarunkowań społeczno-kulturowych (pochodzenie, status społeczny, wyznanie, narodowość, grupa etniczna) na stan zdrowia pacjenta.
W3 – zna i rozumie pojęcie stresu (eustres, dystres), jego wpływ na etiopatogenezę i przebieg chorób somatycznych oraz zaburzeń psychicznych, a także mechanizmy radzenia sobie ze stresem.
W4 – zna specyfikę i znaczenie komunikacji werbalnej (świadome konstruowanie komunikatów) oraz niewerbalnej (mimika, gesty, zarządzanie ciszą i przestrzenią) w relacji z pacjentem.
W5 – zna psychospołeczne konsekwencje hospitalizacji dzieci (w tym młodzieży) i dorosłych w sytuacjach nagłych oraz w chorobach przewlekłych.
W6 – zna psychospołeczne konsekwencje choroby dla rodziny pacjenta (dziecka, osoby dorosłej i starszej).
W7 – zna rolę rodziny w procesie chorowania (rozpoznanie choroby, adaptacja, leczenie, proces umierania, żałoba) oraz sposoby radzenia sobie w sytuacjach trudnych.
W8 – zna problematykę używania substancji psychoaktywnych i uzależnień (w tym behawioralnych), mechanizmy ich powstawania, cele i metody leczenia, strategie profilaktyczne oraz zasady krótkiej interwencji; rozumie psychosomatyczne konsekwencje uzależnienia dla osób bliskich.
W9 – zna formy przemocy (w tym przemocy w rodzinie), ich uwarunkowania społeczne, rolę lekarza w rozpoznawaniu przemocy oraz zasady postępowania w przypadku podejrzenia przemocy, w tym procedurę „Niebieskiej Karty”.
Umiejętności (U)
Student potrafi:
U1 – dostosować sposób komunikacji werbalnej do potrzeb pacjenta, posługując się językiem zrozumiałym i unikając żargonu medycznego.
U2 – rozpoznawać i analizować trudne sytuacje komunikacyjne (silne emocje, lęk, płacz, milczenie, wycofanie, zachowania agresywne i roszczeniowe) oraz reagować na nie w sposób konstruktywny.
U3 – nawiązać kontakt z pacjentem i osobą towarzyszącą, budując relację terapeutyczną z wykorzystaniem modeli komunikacyjnych (np. Model 4 Nawyki – 4 Habits Model).
U4 – uwzględniać perspektywę pacjenta w procesie komunikacji, stosując metodę elicytacji i adekwatnie formułując komunikaty.
Kompetencje społeczne (K)
Student:
K1 – wykazuje postawę szacunku i empatii wobec pacjenta, jego rodziny oraz zespołu terapeutycznego.
K2 – rozumie znaczenie współpracy interdyscyplinarnej w procesie leczenia (lekarz – psycholog – pielęgniarka).
K3 – jest gotów do systematycznego doskonalenia kompetencji psychospołecznych niezbędnych w pracy lekarza.
Kryteria oceniania
Warunki dopuszczające do zaliczenia przedmiotu:
1. Uczestnictwo w zajęciach
Student zobowiązany jest do uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów.
Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia końcowego jest obecność na co najmniej 80% zajęć dydaktycznych.
Nieobecności przekraczające dopuszczalny limit skutkują brakiem możliwości zaliczenia przedmiotu, chyba że koordynator przedmiotu zdecyduje inaczej w uzasadnionych przypadkach losowych.
W przypadku nieobecności student jest zobowiązany do:
samodzielnego nadrobienia materiału,
zaliczenia treści zajęć w formie i terminie ustalonym przez koordynatora przedmiotu (np. zadanie pisemne, rozmowa zaliczeniowa, udział w zajęciach kompensacyjnych).
2. Punktualność
Spóźnienie przekraczające 10 minut traktowane jest jako nieobecność na danych zajęciach.
Powtarzające się spóźnienia, skutkujące obniżeniem faktycznej frekwencji poniżej wymaganych 80%, mogą prowadzić do niezaliczenia przedmiotu.
3. Aktywność i zaangażowanie na zajęciach
Aktywność studenta oceniana jest na podstawie:
udziału w dyskusjach i ćwiczeniach (wypowiedzi merytoryczne, zadawanie pytań),
zaangażowania w zadania indywidualne i zespołowe,
umiejętności prowadzenia dialogu, udzielania i przyjmowania informacji zwrotnej z poszanowaniem zasad współpracy oraz różnorodnych perspektyw psychologicznych.
Warunki zaliczenia przedmiotu:
Kluczowym elementem zaliczenia jest przeprowadzenie rozmowy wspierającej z pacjentem przewlekle chorym lub jego bliskimi, w kontekście diagnozy i funkcjonowania w chorobie.
Rozmowa powinna:
opierać się na podstawowych zasadach psychologii klinicznej oraz komunikacji medycznej,
uwzględniać empatię, aktywne słuchanie oraz rozpoznanie potrzeb emocjonalnych rozmówcy,
być prowadzona z zachowaniem zasad poufności i norm etycznych.
Rozmowa może być zrealizowana:
w ramach praktyk zawodowych lub
w formie symulacji dydaktycznej.
Student zobowiązany jest do przygotowania pisemnego raportu, zawierającego:
opis przebiegu rozmowy,
wnioski dotyczące sytuacji pacjenta lub jego bliskich,
refleksję nad własnymi kompetencjami komunikacyjnymi i emocjonalnymi.
Rozmowa przeprowadzona z pacjentem przewlekle chorym lub z jego bliskimi musi mieć dodatkowo formę pisemną.
Student ma prawo do jednego terminu podstawowego oraz jednego terminu poprawkowego. Formę i terminy zaliczenia ustala koordynator przedmiotu. Nieuzyskanie pozytywnej oceny w terminie poprawkowym skutkuje niezaliczeniem przedmiotu.
6. Kryteria i skala oceniania:
Ocena końcowa ustalana jestw skali procentowej za pozytywne odpowiedzi i inne elementy zaliczenia.
aktywność i zaangażowanie merytoryczne – 30%,
jakość przeprowadzonej rozmowy wspierającej oraz raportu – 50%.
Skala ocen (procent – ocena):
90–100% bardzo dobry (5,0)
80–89% dobry plus (4,5)
70–79% dobry (4,0)
60–69% dostateczny plus (3,5)
50–59% dostateczny (3,0)
poniżej 50% niedostateczny (2,0)
Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest frekwencja minimum 80%.
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: