Kardiowersja farmakologiczna i elektryczna WMCM-LE-KFiE-fak
Celem fakultetu jest zdobycie zaawansowanej wiedzy i umiejętności praktycznych dotyczących diagnostyki i leczenia tachyarytmii, ze szczególnym uwzględnieniem migotania przedsionków (AF), za pomocą kardiowersji farmakologicznej i elektrycznej. Studenci poznają złożone, wieloetapowe podejście do przywracania rytmu zatokowego, które obejmuje ocenę stanu hemodynamicznego, czasu trwania arytmii oraz ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Program kładzie nacisk na odpowiednie przygotowanie pacjenta do zabiegu, wybór właściwej strategii (leki antyarytmiczne, energia wyładowania) oraz postępowanie przed- i pozabiegowe, w tym kontrolę przeciwkrzepliwą.
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
1. Kontrola częstotliwości rytmu i elektrolitów:
◦ Stosowanie leków (np. β-blokery, diltiazem) do kontroli częstotliwości rytmu serca przed kardiowersją.
◦ Postępowanie w zaburzeniach elektrolitowych (hipokaliemia/hipomagnezemia) jako postępowanie wspomagające kardiowersję (np. podaż potasu i magnezu).
2. Kardiowersja farmakologiczna:
◦ Wybór leku antyarytmicznego (AAD) w zależności od strukturalnej choroby serca (np. wernakalant, propafenon, amiodaron).
◦ Zasady bezpieczeństwa i monitorowania pacjentów w trakcie i przez ≥ 2 godziny po wlewie AAD (monitorowanie EKG, BP, dostępność stymulacji).
3. Kardiowersja elektryczna (KE) – Technika i Przygotowanie:
◦ Wskazania do KE (pilna, planowa) i potencjalne powikłania (VF, zatorowość tętnicza, oparzenia).
◦ Kompletowanie niezbędnego sprzętu (defibrylator z synchronizacją, monitor, zestaw do intubacji, leki sedatywne).
◦ Przygotowanie pacjenta: świadoma zgoda, bycie na czczo, pozycja, monitorowanie (kardiomonitor + defibrylator), założenie dużego dostępu naczyniowego.
◦ Technika wykonania: użycie funkcji synchronizacji, pozycjonowanie elektrod (mostek-koniuszek).
◦ Wybór energii wyładowania w zależności od arytmii (np. 50 J dla SVT, 100-360 J dla AF
Kryteria oceniania
100% obecność
Standaryzowana symulacja medyczna:
Umiejętność zebrania wywiadu
Zakwalifikowanie/ dyskwalifikacja z leczenia
Poprawność przeprowadzenia zabiegu
Umiejętność zachowania bezpieczeństwa
Ocena odbywa się podczas zajęć praktycznych w pracowni symulacji średniej wierności. Wymagane jest kompleksowe prawidłowe postępowanie zależne od przypadku klinicznego.
Literatura
Opracowanie własne literatury przedstawione przez prowadzącego zajęć.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: