Teologia moralna (fundamentalna i szczegółowa) WK-N-TM
Przedmiot służy przedstawieniu podstaw teologicznej refleksji nad świadomym i wolnym działaniem człowieka oraz ukazaniu znaczenia kategorii moralnych dla rozumienia prawa, w szczególności prawa kanonicznego.
Punktem wyjścia jest chrześcijańska antropologia moralna, ujmująca człowieka jako osobę zdolną do poznania dobra, wolnego wyboru i odpowiedzialności. Analizie podlegają struktura duchowo-cielesna człowieka, relacja intelektu, woli i uczuć, stopniowalność dobrowolności oraz wpływ presji, niewiedzy, lęku i utrwalonych dyspozycji na odpowiedzialność moralną.
Następnie omawiana jest struktura czynu ludzkiego (actus humanus), w szczególności relacja między przedmiotem czynu, celem sprawcy i okolicznościami oraz znaczenie skutków zamierzonych, przewidywanych i niezamierzonych. Państwo Studenci uczą się odróżniać obiektywną kwalifikację moralną czynu od osobistej odpowiedzialności jego sprawcy.
Istotną część przedmiotu stanowi problematyka prawa moralnego. Analizowane są prawo wieczne, naturalne, ludzkie i objawione, a także relacja między porządkiem stworzenia i Odkupienia. Zagadnienia te służą pogłębieniu rozumienia aksjologicznego wymiaru prawa oraz zależności między legalnością, moralną słusznością, dobrem wspólnym i sprawiedliwością. Wskazane zostaje również szczególne znaczenie tych kategorii dla teologicznego rozumienia prawa kanonicznego.
Kolejny blok obejmuje sumienie jako sąd rozumu praktycznego i subiektywną normę moralności. Omawiane są: prawdziwość i pewność sumienia, możliwość błędu, niewiedza zawiniona i niezawiniona, obowiązek formacji sumienia oraz relacja między sądem sumienia, normą moralną i obowiązkiem prawnym.
Ostatnia część dotyczy teologicznego rozumienia grzechu, winy i odpowiedzialności. Uwzględnia się grzech z niewiedzy, słabości i z rozmysłu, wpływ nawyku i struktur społecznych na działanie człowieka, współudział w cudzym złu oraz społeczne konsekwencje indywidualnych wyborów.
Zajęcia oparte są na pięciu rozbudowanych kazusach odpowiadających kolejnym zagadnieniom kursu. Ich analiza ma wykształcić umiejętność oddzielania poszczególnych poziomów oceny: moralnego, prawnego, podmiotowego i instytucjonalnego.
W ramach pracy własnej Państwo Studenci opracowują cnoty kardynalne: roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie, ze szczególnym uwzględnieniem ich znaczenia dla formacji osoby, podejmowania decyzji, stosowania prawa i odpowiedzialnego wykonywania funkcji we wspólnocie.
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2024/25_L: | W cyklu 2026/27_L: | W cyklu 2022/23_L: |
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Efekty uczenia się
Student wyjaśnia podstawowe założenia antropologiczne teologii moralnej oraz charakteryzuje człowieka jako świadomy, wolny i odpowiedzialny podmiot działania.
Student przedstawia strukturę czynu ludzkiego i wyjaśnia znaczenie jego przedmiotu, celu, okoliczności oraz skutków dla kwalifikacji moralnej.
Student wyjaśnia relacje między prawem wiecznym, naturalnym, ludzkim i objawionym oraz wskazuje aksjologiczne i teologiczne podstawy normatywności prawa.
Student charakteryzuje sumienie jako sąd rozumu praktycznego i subiektywną normę moralności oraz wyjaśnia problem sumienia błędnego i odpowiedzialności za błąd.
Student przedstawia teologiczne rozumienie grzechu, winy i odpowiedzialności, z uwzględnieniem społecznego i instytucjonalnego wymiaru działania człowieka.
Student charakteryzuje cnoty kardynalne oraz wyjaśnia ich znaczenie dla moralnej dojrzałości podmiotu, podejmowania decyzji i odpowiedzialnego stosowania norm.
Kryteria oceniania
1. Test wiedzy – 50% oceny końcowej
Test wielokrotnego wyboru obejmujący podstawowe zagadnienia teologii moralnej fundamentalnej i szczegółowej.
Skala ocen:
* 13–12 pkt - 5,0;
* 11 pkt - 4,5;
* 10–9 pkt - 4,0;
* 8 pkt - 3,5;
* 7–6 pkt - 3,0;
* 5 pkt i mniej - 2,0.
Test weryfikuje znajomość i rozumienie podstawowych pojęć, koncepcji oraz problemów omawianych w ramach przedmiotu.
2. Udział w dyskusji podczas zajęć – 50% oceny końcowej
Oceniane są:
* umiejętność syntetycznego przedstawienia problemu;
* poprawność posługiwania się pojęciami filozoficznymi, teologicznymi i prawnymi;
* jasność i logiczność argumentacji;
* umiejętność uzasadniania własnego stanowiska;
* odpowiedzi na pytania i udział w dyskusji.
Ocena końcowa z przedmiotu jest ustalana jako średnia ważona:
ocena z testu wiedzy x 50% + ocena za aktywność x 50%.
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami:
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: