Włoscy mistrzowie kina WH-FW-M-I-2-WMK
Trudno wyobrazić sobie powojenne kino europejskie bez galerii wybitnych Włochów – Roberta Rosselliniego, Vittorio de Siki, Federico Felliniego, Luchino Viscontiego, Michelangelo Antonioniego, Pier Paolo Pasoliniego i wielu innych. Zwłaszcza dwie powojenne dekady obfitowały w dzieła odkrywcze, inspirujące estetycznie, głęboko diagnozujące sytuację społeczną i stan ducha Europy podnoszącej się z cywilizacyjnej katastrofy. Na czym polegała swoistość lekcji jakiej udzielali wówczas światu włoscy artyści kina, jak przedstawiała się wewnętrzna dynamika rozwoju tej burzliwej twórczości, skąd czerpała ona swą siłę i dlaczego dziś tak rzadko się pamięta o znaczeniu i wadze tej kinematografii dla rozwoju kina światowego – to tylko niektóre z przewodnich pytań niniejszego konwersatorium.
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/26_L: | W cyklu 2024/25_Z: |
Kryteria oceniania
Obecność na zajęciach. Praca semestralna.
Literatura
Filmografia:
1. Rzym, miasto otwarte (1945) – reż. Roberto Rossellini
2. Umberto D. (1952) – reż. Vittorio De Sica
3. Noce Cabirii (1957) – reż. Federico Fellini
4. Przygoda (1960) – reż. Michelangelo Antonioni
5. Włóczykij (1961) – reż. Pier Paolo Pasolini
6. Osiem i pół (1963) – reż. Federico Fellini
7. Powiększenie (1966) – reż. Michelangelo Antonioni
8. Śmierć w Wenecji (1971) – reż. Luchino Visconti
Bibliografia:
1. Alicja Helman, Włoski neorealizm. W: Historia kina, t. 2. Kino klasyczne. Red. Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska. Kraków 2011.
2. Andre Bazin, Obrona Rosselliniego. W: idem, Film i rzeczywistość. Red. i przekład B. Michałek. Warszawa 1963.
3. Maria Kornatowska, Federico Fellini. Warszawa 1989.
4. Piotr Kletowski, Pier Paolo Pasolini. Twórczość filmowa. Rozdział 2: Formułując kino poezji: Włóczykij, Mamma Roma, Twaróg. Warszawa 2013.
5. Pier Paolo Pasolini, Kino poezji. Tłum. M. Salwa. W: idem, Po ludobójstwie. Red. Mateusz Werner. Warszawa 2012.
6. Joanna Wojnicka, Świat umierający. O późnej twórczości Luchino Viscontiego. Kraków 2001.
7. Michelangelo Antonioni. Red. B. Zmudziński. Kraków 2004.
8. Film na Świecie – Michelangelo Antonioni, nr 6 (202)/1975.
9. Andrzej Werner, Dekada filmu. Rozdziały: W tanecznym korowodzie. Fellini; Blow Out. Antonioni; Zatrute piękno. Visconti. Warszawa 1997.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: