Praktyczne podstawy retoryki WH-FPZ-I-1-PraPodRet
1. Definicje retoryki. Klasyczna i współczesna terminologia retoryczna. Podmiot – odbiorca – przedmiot – sytuacja retoryczna a realny kontekst akcji retorycznej.
2. Zarys rozwoju retoryki.
3. Główne cele perswazji i rodzaje retoryki. Funkcje logosu, etosu i patosu.
4. Etapy konstrukcji retorycznej mowy: inwencja, porządek, elokucja, mnemonika, pronuncjacja.
5. Budowa argumentu a struktura argumentacji. Weryfikowanie wiarygodności argumentu. Porządki argumentacji.
6. Klasyczne elementy retorycznej elokucji i jej zadania w procesie perswazji.
7. Wiarygodność i siła argumentacji – weryfikowanie scenariusza inwencji w kontekście gotowych argumentów, porządku argumentacyjnego oraz przybrania językowego.
8. Retoryka w tekstach pisanych. Odkodowanie retorycznego zamysłu tekstu, lektura i interpretacja tekstu w świetle retoryki.
9. Przykłady gatunków argumentacyjnych i ich cechy. Ocena siły perswazyjności.
10. Posługiwanie się schematami argumentacyjnymi. Probacja i refutacja we współczesnych zastosowaniach. Formy perswazji argumentacyjnej: krytyka i poddawanie w wątpliwość, spór a debata.
E-Learning
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Absolwent zna w podstawowym zakresie historię retoryki jako narzędzia komunikacji i perswazji, zna podstawowe teorie retoryczne od czasów antycznych po współczesne, zna i potrafi poprawnie stosować terminologię z zakresu teorii retoryki, zna i rozumie możliwości wykorzystywania języka do argumentowania i prezentowania swoich racji oraz rangę retoryki w życiu społecznym.
Absolwent potrafi przygotować i wygłosić publicznie w języku polskim mowę z uwzględnieniem zasad kompozycji i akcji retorycznej.
Absolwent jest przygotowany do aktywnego udziału w życiu kulturalnym, do wypowiadania krytyki, debatowania, prezentowania racji.
Kryteria oceniania
Studenta do zaliczenia obowiązuje:
1. systematyczne, aktywne uczestnictwo w zajęciach
2. przygotowywanie wyznaczonych przez prowadzącego zadań w określonym terminie
3. wygłoszenie/napisanie np. mowy końcowej
Literatura
Obowiązkowa:
Arystoteles, Retoryka, przeł. H. Podbielski, wybrane rozdziały
M. Korolko, Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1990.
M. Barłowska, A. Budzyńska-Daca, M. Załęska, Ćwiczenia z retoryki, PWN, Warszawa 2012.
Uzupełniająca:
np.
M. Sproule, Speechmaking: Rhetorical Competence in a Postmodern World, McGraw-Hill, Education, 1996.
K. Burke, Tradycyjne zasady retoryki, Pamiętnik Literacki 68/2 (1977) 219-250.
H. Lausberg, Retoryka literacka, Bydgoszcz 2002.
A. Budzyńska-Gaca, Współczesna genologia retoryczna wobec tradycji klasycznej – wybrane zagadnienia, w: Dialog z Tradycją. Tom VIII: Dziedzictwo antyczne i biblijne dziś, red. Magdalena Puda-Blokesz i Magdaleny Ryszka-Kurczab, Collegium Columbinum, Kraków 2020, 138-163.
R. Volkmann, Zarys historii retoryki, Warszawa 1995.
K. Szymanek, K. Wieczorek, Sztuka argumentacji. Rozszerzone ćwiczenia w badaniu argumentów, PWN, Warszawa 2020.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: