Stylistyka praktyczna WH-FP-I-2-SP
Głównym celem zajęć jest zapoznanie studentów z podstawami stylistyki i tekstologii oraz przygotowanie ich do pisania i redagowania różnorodnych typów tekstów. Studenci zapoznają się z ogólnymi zasadami budowy tekstu (delimitacja i spójność tekstu, kompozycja i struktura tekstu, konstrukcja akapitu, tytuł – jego typy i funkcje), ze zróżnicowaniem współczesnej polszczyzny, w tym ze stylami funkcjonalnymi (potoczny, urzędowy/administracyjny, artystyczny, naukowy itd.), problematyką stylizacji językowej (dialektyzacja, archaizacja itd.), błędów stylistycznych oraz z różnymi formami wypowiedzi użytkowych (m.in. esej, felieton, notatka prasowa, recenzja, reportaż, streszczenie, podanie itd.). Wiedza uzyskana w trakcie analizy tekstów podporządkowana jest zdobywaniu umiejętności praktycznych – uczestnicy zajęć uczą się właściwego budowania różnego typu tekstów, dostosowywania formy wypowiedzi do jej celu i dobierania odpowiednich środków wyrazu.
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Efekty uczenia się w zakresie wiedzy:
Po zakończeniu zajęć student rozumie złożoność i wielofunkcyjność języka,
zna normy językowe i rozumie ich rolę w kształtowaniu komunikacji społecznej, rozumie pojęcie tekstu, zna cechy charakterystyczne stylów funkcjonalnych polszczyzny
Efekty uczenia się w zakresie umiejętności:
Po zakończeniu zajęć student potrafi referować literaturę przedmiotu z zakresu stylistyki oraz opracować wyniki własnych badań i zaprezentować je w postaci pracy pisemnej oraz wystąpienia ustnego; potrafi scharakteryzować style funkcjonalne polszczyzny i przeanalizować wybrane teksty po kątem tekstologicznym oraz stylistycznym
Efekty uczenia się w zakresie kompetencji:
Po zakończeniu zajęć student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy z zakresy stylistyki i tekstologii, wykazuje odpowiedzialność za kształt językowy tworzonych przez siebie tekstów, jest gotów do krytycznej oceny tekstów cudzych i własnych.
Kryteria oceniania
Na ocenę dostateczną
Efekty uczenia się w zakresie wiedzy:
Po zakończeniu zajęć student jedynie w podstawowym stopniu rozumie złożoność i wielofunkcyjność języka, zna tylko wybrane normy językowe, nie w pełni rozumie pojęcie tekstu, zna pojedyncze cechy charakterystyczne niektórych stylów funkcjonalnych polszczyzny
Efekty uczenia się w zakresie umiejętności:
Po zakończeniu zajęć student potrafi ze znaczną pomocą prowadzącego referować literaturę przedmiotu z zakresu stylistyki oraz opracować wyniki własnych badań i zaprezentować je w postaci pracy pisemnej oraz wystąpienia ustnego; potrafi scharakteryzować tylko niektóre style funkcjonalne polszczyzny.
Efekty uczenia się w zakresie kompetencji:
Po zakończeniu zajęć student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy z zakresy stylistyki i tekstologii, wykazuje odpowiedzialność za kształt językowy tworzonych przez siebie tekstów.
Na ocenę dobrą
Efekty uczenia się w zakresie wiedzy:
Po zakończeniu zajęć student rozumie złożoność i wielofunkcyjność języka,
zna najważniejsze normy językowe i częściowo rozumie ich rolę w kształtowaniu komunikacji społecznej, rozumie pojęcie tekstu, zna cechy charakterystyczne wybranych stylów funkcjonalnych polszczyzny
Efekty uczenia się w zakresie umiejętności:
Po zakończeniu zajęć student z pomocą prowadzącego potrafi referować literaturę przedmiotu z zakresu stylistyki oraz opracować wyniki własnych badań i zaprezentować je w postaci pracy pisemnej oraz wystąpienia ustnego; potrafi scharakteryzować niektóre style funkcjonalne polszczyzny i przeanalizować wybrane teksty po kątem tekstologicznym oraz stylistycznym
Efekty uczenia się w zakresie kompetencji:
Po zakończeniu zajęć student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy z zakresy stylistyki i tekstologii, wykazuje odpowiedzialność za kształt językowy tworzonych przez siebie tekstów, jest gotów do krytycznej oceny tekstów cudzych i własnych.
Na ocenę bardzo dobrą
Efekty uczenia się w zakresie wiedzy:
Po zakończeniu zajęć student rozumie złożoność i wielofunkcyjność języka,
zna normy językowe i rozumie ich rolę w kształtowaniu komunikacji społecznej, rozumie pojęcie tekstu, zna cechy charakterystyczne stylów funkcjonalnych polszczyzny
Efekty uczenia się w zakresie umiejętności:
Po zakończeniu zajęć student potrafi referować literaturę przedmiotu z zakresu stylistyki oraz opracować wyniki własnych badań i zaprezentować je w postaci pracy pisemnej oraz wystąpienia ustnego; potrafi scharakteryzować style funkcjonalne polszczyzny i przeanalizować wybrane teksty po kątem tekstologicznym oraz stylistycznym
Efekty uczenia się w zakresie kompetencji:
Po zakończeniu zajęć student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy z zakresy stylistyki i tekstologii, wykazuje odpowiedzialność za kształt językowy tworzonych przez siebie tekstów, jest gotów do krytycznej oceny tekstów cudzych i własnych.
Literatura
M. Bańko, „Słownik dobrego stylu, czyli wyrazy, które się lubią”, Warszawa 2021.
J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, „Tekstologia”, Warszawa 2009.
R.-A. de Beaugrande, W. U. Dressler, „Wstęp do lingwistyki tekstu”, przeł. A. Szwendek, Warszawa 1990.
„Ćwiczenia ze stylistyki”, red. D. Zdunkiewicz-Jedynak, Warszawa 2012.
T. Dobrzyńska, „Tekst. Próba syntezy”, Warszawa 1993 [rozszerzona wersja artykułu pt. „Tekst” z „Encyklopedii kultury polskiej XX wieku”, t. 2: „Współczesny język polski”, pod red. J. Bartmińskiego, Wrocław 1993 i n.].
S. Dubisz, „Historia XX-wiecznej polszczyzny literackiej i jej odmian stylowych”, [w:] „Polszczyzna XX wieku. Ewolucja i perspektywy rozwoju”, pod red. S. Dubisza i S. Gajdy, Warszawa 2001.
R. Grzegorczykowa, „Głos w dyskusji o pojęciu tekstu i dyskursu”, [w:] „Tekst. Problemy teoretyczne”, pod red. J. Bartmińskiego, B. Bonieckiej, Lublin 1998.
G. Habrajska, „Wpływ internetu na typologizacje w języku”, [w:] „Oblicza komunikacji 1.: Perspektywy badań nad tekstem, dyskursem i komunikacją”, pod red. I. Kamińskiej-Szmaj, T. Piekota, M. Zaśko-Zielińskiej, Kraków 2006, s. 62-72.
„Jak pisać i redagować”, pod red. Aleksandry Kubiak-Sokół, Warszawa 2009.
A. Kiklewicz, „Warianty języka: próba systematyzacji”, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, z. LXV, Kraków 2009, s. 67-86.
M. Kuziak, S. Rzepczyński, „Jak dobrze napisać: opowiadanie, podanie, streszczenie, życiorys, ogłoszenie, list motywacyjny, podziękowanie, referat, prace magisterską…”, Warszawa 2002.
„Język w prawie, administracji i gospodarce”, pod red. K. Michalczewskiego, Łódź 2010.
M. Korolko, „Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny”, Warszawa 1990;
J. Maćkiewicz, „Jak dobrze pisać. Od myśli do tekstu”, Warszawa 2010.
A. Markowski, „Jak dobrze mówić i pisać po polsku”, Warszawa 2000.
A. Markowski, „Wykłady z leksykologii”, Warszawa 2012.
„Nowe formy i normy, czyli poprawna polszczyzna w praktyce”, red. K. Kłosińska, Warszawa 2014.
R. Pawelec, „Język polski. Poradnik skutecznej komunikacji w mowie i piśmie”, Warszawa 2007.
„Praktyczna stylistyka”, pod red. E. Bańkowskiej i A. Mikołajczuk, Warszawa 2003.
A. Tworek-Majewska, M. Zaśko-Zielińska, T. Piekot, „Sztuka pisania. Przewodnik po tekstach użytkowych”, Warszawa 2008.
E. Wierzbicka, A. Wolański, D. Zdunkiewicz-Jedynak, „Podstawy stylistyki i retoryki” Warszawa 2008.
„Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN”, red. A. Markowski, Warszawa 2018 (lub wydania wcześniejsze).
A Wilkoń, „Spójność i struktura tekstu. Wstęp do lingwistyki tekstu”, Kraków 2002.
A. Wolański, „Edycja tekstów. Praktyczny poradnik. Książka – prasa – www”, Warszawa 2021 (lub wydania wcześniejsze).
D. Zdunkiewicz-Jedynak, „Jak to napisać? Poradnik redagowania i komponowania tekstu”, Warszawa 2001.
D. Zdunkiewicz-Jedynak, „Wykłady ze stylistyki”, Warszawa 2008.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: