Translatorium z elementami teorii przekładu WH-F-FW-II-1-TransZ
Uczestnicy zajęć poznają:
- wybrane współczesne teorie przekładu
- podstawowe zagadnienia i problemy związane z pracą tłumacza
- historie tłumaczeń wybranych dzieł literatury włoskiej na język polski
Program obejmuje także doskonalenie umiejętności praktycznych (przekład z języka włoskiego, krytyczne porównanie różnych przekładów tego samego dzieła z uwzględnieniem czynników kulturowych i historycznych).
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Absolwent zna i rozumie:
- zna zasady posługiwania się poprawną polszczyzną, rozumiejąc rolę
poprawności językowej w pracy filologa.
- zna w stopniu pogłębionym teorie translatologiczne, orientując się w
problematyce związanej z teorią przekładu.
- rozumie etyczne uwarunkowania pracy tłumacza oraz różne zastosowania
praktyczne tej wiedzy.
Absolwent potrafi:
- potrafi wyszukiwać, analizować, selekcjonować informacje, sprawnie
posługiwać się narzędziami pomocniczymi (Internet, bazy danych,
opracowania naukowe etc.).
- rozumie specyfikę pracy tłumacza i spoczywające na nim powinności.
Potrafi w pracy translatorskiej wykorzystać zasoby związane z teoretyczną
wiedzą na temat studiowanych kultur, współpracować w grupie i kierować
pracą zespołu.
Absolwent jest gotów do:
- jest gotów do prawidłowego identyfikowania priorytetów związanych z
wykonywaniem pracy/aktualnego zadania.
- aktywnego udziału w życiu kulturalnym, oświatowym i naukowym.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu są:
- aktywne uczestnictwo w zajęciach
- regularne czytanie lektur z zalecanej bibliografii szczegółowej podawanej na
zajęciach
- zaliczenie kolokwium obejmującego zagadnienia teoretyczne i umiejętności
praktyczne
Literatura
BALCERZAN, E., RAJEWSKA, E. (2007): Pisarze polscy o sztuce przekładu 1440-2005, Poznań.
BUKOWSKI P., HEYDEL M. (2009): Współczesne teorie przekładu. Antologia, Kraków.
DAMBSKA-PROKOP U. (2010): Nowa encyklopedia przekładoznawstwa, Kielce.
ECO U. (2003): Dire quasi la stessa cosa. Esperienze di traduzione, Mediolan.
MISZALSKA, J., GURGUL, M., SURMA-GAWŁOWSKA, M., WOŹNIAK, M. (2007): Od Dantego do Fo. Włoska proza i dramat w Polsce (od XVI do XXI wieku), Kraków.
MISZALSKA, J., GURGUL, M., SURMA-GAWŁOWSKA, M., WOŹNIAK, M. (2011): Od Boccaccia do Eco. Włoska proza narracyjna w Polsce (od XVI do XXI wieku), Kraków.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: