Translatorium z elementami teorii przekładu WH-F-FW-II-1-TransL
Uczestnicy zajęć poznają:
- problematykę przekładu poezji
- problematykę przekładu twórczości dla dzieci i młodzieży
- podstawowe zagadnienia i problemy związane z pracą tłumacza
- historie tłumaczeń wybranych dzieł literatury włoskiej na język polski
Program obejmuje także doskonalenie umiejętności praktycznych (przekład z języka włoskiego, krytyczne porównanie różnych przekładów tego samego dzieła z uwzględnieniem czynników kulturowych i historycznych).
E-Learning
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza - absolwent zna i rozumie:
- znane mu jest pojęcie własności intelektualnej, jak również sposób jej traktowania zarówno w badanym okresie historii, jak i w świecie współczesnym.
- orientuje się we współczesnym życiu kulturalnym, ze szczególnym uwrażliwieniem na obecność lub przetwarzanie elementów kultury antycznej tudzież kultury Włoch.
Umiejętności - absolwent potrafi:
- dla filologii klasycznej: dysponuje znajomością jednego nowożytnego języka obcego na poziomie co najmniej C1, oraz zna język włoski i/lub nowogrecki na poziomie A2. Dla filologii włoskiej: zna język włoski na poziomie C2.
- rozumie specyfikę pracy tłumacza i spoczywające na nim powinności.
- potrafi w pracy translatorskiej wykorzystać zasoby związane z teoretyczną wiedzą na temat studiowanych kultur, współpracować w grupie i kierować pracą zespołu.
Kompetencje społeczne - absolwent jest gotów do:
- prawidłowego identyfikowania priorytetów związanych z wykonywaniem pracy/aktualnego zadania.
- uznawania wartości, jakie niesie wielokulturowość i wielonarodowość.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu są:
- aktywne uczestnictwo w zajęciach
- regularne czytanie lektur z zalecanej bibliografii szczegółowej podawanej na
zajęciach
- przekład wskazanego wcześniej fragmentu tekstu.
Literatura
BALCERZAN, E., RAJEWSKA, E. (2007): Pisarze polscy o sztuce przekładu 1440-2005, Poznań.
BUKOWSKI P., HEYDEL M. (2009): Współczesne teorie przekładu. Antologia, Kraków.
DAMBSKA-PROKOP U. (2010): Nowa encyklopedia przekładoznawstwa, Kielce.
ECO U. (2003): Dire quasi la stessa cosa. Esperienze di traduzione, Mediolan.
MISZALSKA, J., GURGUL, M., SURMA-GAWŁOWSKA, M., WOŹNIAK, M. (2007): Od Dantego do Fo. Włoska proza i dramat w Polsce (od XVI do XXI wieku), Kraków.
MISZALSKA, J., GURGUL, M., SURMA-GAWŁOWSKA, M., WOŹNIAK, M. (2011): Od Boccaccia do Eco. Włoska proza narracyjna w Polsce (od XVI do XXI wieku), Kraków.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: