Rekultywacja terenów zdegradowanych WF-OB-RTZ
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z kompleksową problematyką degradacji środowiska oraz przedstawienie im teoretycznych i praktycznych podstaw rekultywacji i remediacji. Przedmiot rozpoczyna się omówienia najważniejszych procesów degradacji gleb i gruntów - od fizycznych po chemiczne - w kontekście działalności człowieka. Następnie, przedmiot koncentruje się na metodyce procesów naprawczych. Szczególny nacisk położony zostanie na różnicę pomiędzy klasyczną rekultywacją, a renaturyzacją ekologiczną, która dąży do odtworzenia ekosystemów. Studenci poznają innowacyjne metody remediacji in situ i ex situ oraz zapoznają się z wyzwaniami prawnymi i społecznymi związanymi z procesami naprawczymi.
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
OB1_W09: student wymienia i charakteryzuje główne przyczyny oraz skutki fizycznej, chemicznej i biologicznej degradacji gruntów rozróżnia i opisuje kluczowe techniki rekultywacji technicznej klasyfikuje i objaśnia zasady działania zaawansowanych metod remediacji definiuje pojęcie odnowy ekologicznej i wyjaśnia jej rolę.
OB1_W11: student dobiera odpowiednią strategię i kierunek działań naprawczych w zależności od rodzaju degradacji i przyszłego przeznaczenia terenu oraz analizuje i porównuje różne technologie remediacji pod kątem ich skuteczności, kosztów i oddziaływania na środowisko.
OB1_U10: student opisuje wybrane podstawy prawne i wyjaśnia etapy planowania procesu rekultywacji w Polsce i Unii Europejskiej.
OB1_K01: student jest gotów do krytycznej oceny planów i projektów rekultywacyjnych, uwzględniając ich długoterminowe konsekwencje dla środowiska i społeczeństwa.
OB1_K06: student argumentuje potrzebę przywracania wartości przyrodniczych oraz wykazuje wrażliwość na etyczny wymiar procesów naprawczych.
Kryteria oceniania
Ocena końcowa z przedmiotu wystawiana jest na podstawie kolokwium pisemnego (88%) oraz prezentacji multimedialnej 12% (przygotowanie i wygłoszenie).
Warunki zaliczenia:
Zaliczenie prezentacji indywidualnej - analiza zadanego przez prowadzącego tematu - wyszukiwanie i analiza literatury (co najmniej 2 artykuły naukowe). Znajomość zagadnień tematów indywidualnych będzie obowiązywać podczas zaliczenia pisemnego. Zaliczenie prezentacji jest niezbędne do przystąpienia do końcowego zaliczenia pisemnego z przedmiotu.
Uzyskanie zaliczenia to: minimum 60% poprawnych odpowiedzi z kolokwium pisemnego (test składający się z 18 pytań jednokrotnego wyboru oraz 2 pytań otwartych) dotyczącego zagadnień z rekultywacji terenów zdegradowanych oraz przygotowanie prezentacji multimedialnej zgodnej z wytycznymi.
Kryteria oceniania:
Bardzo dobry (5,0): 90-100% - student wykazuje się dogłębną znajomością wszystkich zagadnień z programu, potrafi samodzielnie analizować złożone problemy degradacji terenów i proponować zintegrowane strategie rekultywacji.
Dobry plus (4,5): 85-89% - student zna większość zagadnień, rozumie złożone powiązania między typem degradacji a wyborem odpowiednich technologii naprawczych.
Dobry (4,0): 75-84% - student zna podstawowe zagadnienia, potrafi poprawnie scharakteryzować główne formy degradacji gruntów oraz opisać kluczowe metody rekultywacji technicznej i biologicznej.
Dostateczny plus (3,5): 65-74% - student zna podstawowe pojęcia, definicje i zjawiska z zakresu degradacji i rekultywacji terenów.
Dostateczny (3,0): 60-64% - student wykazuje się podstawową, fragmentaryczną wiedzą z zakresu rekultywacji terenów zdegradowanych, pozwalającą na zaliczenie przedmiotu.
Obecność: Student nie powinien opuścić więcej niż dwóch zajęć. W przypadku większej liczby nieobecności konieczne jest zaliczenie przedmiotu w formie ustalonej z prowadzącym.
Literatura
Literatura obowiązkowa:
1. Cebula, J., Rajca, M., 2014. Oczyszczanie gleb i gruntów. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice.
2. Karczewska, A., 2008. Ochrona gleb i rekultywacja terenów zdegradowanych. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego, Wrocław.
3. Maciak, F., 2003. Ochrona i rekultywacja środowiska, Wyd. 3 popr. i uzup. Wydaw. SGGW [Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego], Warszawa.
Literatura uzupełniająca:
1. Babik, I. (Red.), 2013. Nowe środki ulepszania gleby do redukcji zanieczyszczeń i rewitalizacji ekosystemu glebowego: materiały szkoleniowe. Instytut Ogrodnictwa, Skierniewice.
2. Cymerman, R., Krzywnicka, I., 2010. Techniczne i przestrzenne aspekty rekultywacji gruntów. Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn.
3. Siuta, J., Żukowski, B., 2008. Degradacja i rekultywacja powierzchni ziemi w Polsce: monografia. Dział Wydawnictw IOŚ, Warszawa.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: