WM: Filozofia przyjemności WF-FI-212-WMPLT-26

Przedmiot poświęcony jest filozoficznej analizie przyjemności: jej ontologii, strukturze intencjonalnej oraz roli w motywacji, woli i aksjologii. Punktem wyjścia są klasyczne ujęcia (Platon, Arystoteles, Epikur, Hume, Kant, Tomasz z Akwinu, Ockham), które zestawiane są z kluczowymi debatami współczesnymi (m.in. Anscombe, Feldman, Parfit, Frankfurt, Scanlon, Nussbaum) oraz wybranymi narzędziami formalnymi i teoriami racjonalnego działania. Kurs obejmuje problemy „fałszywych” przyjemności (maszyna do przeżyć), paradoksu hedonizmu, słabości woli, jakości i komensurabilności przyjemności oraz relacji między przyjemnością a cnotą. Zwieńczeniem jest konfrontacja filozofii z ustaleniami neuronauki afektywnej (Berridge: rozróżnienie liking/wanting) i pytanie o to, co właściwie mierzymy, gdy mówimy o wartości przyjemności.

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych

nie dotyczy

Koordynatorzy przedmiotu

Magdalena Płotka

Poziom przedmiotu

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się

FI2_W06; FI2_W07; FI2_W08; FI2_U06

Typ przedmiotu

obowiązkowy

Wymagania wstępne

Student powinien posiadać podstawową orientację w historii filozofii (zwłaszcza w obrębie etyki i filozofii umysłu) oraz kompetencje analityczne pozwalające na samodzielną lekturę i interpretację tekstów filozoficznych. Wymagana jest umiejętność analizy i rekonstrukcji argumentów, identyfikowania przesłanek i wniosków, a także dostrzegania, formułowania i porządkowania problemów filozoficznych. Istotna jest ponadto zdolność rozróżniania problemów filozoficznych (pojęciowych, normatywnych i metafizycznych) od problemów psychologicznych i empirycznych oraz krytyczna refleksja nad relacją między tymi dwoma poziomami analizy.

Kryteria oceniania

Zaliczenie przedmiotu odbędzie się w formie pisemnej: części pytań zamkniętych (testowych) oraz otwartych wraz z krótką wypowiedzią pisemną
2 (niedostateczny)
Student uzyskuje wynik poniżej progu zaliczenia w części testowej lub nie udziela odpowiedzi na kluczowe pytania otwarte. Odpowiedzi są w większości błędne, niespójne lub nie odnoszą się do zagadnień omawianych na wykładzie.
3 (dostateczny)
Student osiąga minimalny próg zaliczenia w części testowej oraz udziela podstawowych odpowiedzi na pytania otwarte. Wypowiedź pisemna jest ogólna, z uproszczeniami, ale rozpoznaje główny problem i podejmuje próbę uzasadnienia.
3+ (dostateczny plus)
Student uzyskuje wynik wyraźnie powyżej minimum w części testowej i poprawnie odpowiada na większość pytań otwartych. Wypowiedź pisemna jest zasadniczo poprawna, zawiera podstawową argumentację i pokazuje elementarne rozróżnienia pojęciowe.
4 (dobry)
Student uzyskuje dobry wynik w teście oraz udziela poprawnych, rzeczowych odpowiedzi otwartych z użyciem adekwatnych pojęć. Wypowiedź pisemna jest spójna i argumentacyjna, trafnie rekonstruuje stanowiska i wskazuje istotne problemy filozoficzne.
4+ (dobry plus)
Student uzyskuje bardzo dobry wynik w teście i udziela pogłębionych odpowiedzi na pytania otwarte, także wątków porównawczych. Wypowiedź pisemna zawiera dobrze uporządkowaną argumentację, precyzyjne rozróżnienia oraz krytyczne uwagi (np. o założeniach stanowisk).
5 (bardzo dobry)
Student uzyskuje wynik bliski maksymalnemu w części testowej i udziela wyczerpujących odpowiedzi otwartych, wykazując bardzo dobrą znajomość materiału. Wypowiedź pisemna jest bardzo dobrze uargumentowana, precyzyjna pojęciowo, samodzielna i pokazuje umiejętność problematyzacji oraz oceny argumentów.
2 (niedostateczny): 0–50%
3 (dostateczny): 51–65%
3+ (dostateczny plus): 66–75%
4 (dobry): 76–85%
4+ (dobry plus): 86–92%
5 (bardzo dobry): 93–100%

Literatura

Platon, Fileb (w: Dialogi, tłum. W. Witwicki lub inne wyd. polskie).
Arystoteles, Etyka nikomachejska (księgi dot. przyjemności: VII oraz X; wyd. polskie dowolne).
Epikur, List do Menojkeusa (w: Listy i maksymy / Pisma, wyd. polskie dowolne).
Dawid Hume, Traktat o naturze ludzkiej (księgi dot. afektów i motywacji; wyd. polskie dowolne) oraz/lub Badania dotyczące zasad moralności.
Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna (wybrane kwestie dot. uczuć/przyjemności: passiones animae; wskazanie dokładnych kwestii można doprecyzować na sylabusie).
Robert Nozick, Anarchy, State, and Utopia (rozdz. o „experience machine”).
Henry Sidgwick, The Methods of Ethics (fragmenty dot. hedonizmu i racjonalności).
G.E.M. Anscombe, On the Grammar of “Enjoy”.
Martha C. Nussbaum, Martha Nussbaum and Thomas Aquinas on the Emotions
Katarzyna de Lazari‑Radek, Godny pożądania stan świadomości

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu WF-FI-212-WMPLT-26 w USOSweb