Nowoczesne metody prowadzenia zajęć dydaktycznych SzD-NMP
Cele
Doktorantka/doktorant
- zna klasyfikację metod,
- rozumie znaczenie metodyki kształcenia w budowaniu skutecznego przekazu
- jest wyposażony w wiedzę na temat nowoczesnych metod kształcenia rozumianych jako metody aktywizujące studentów/ słuchaczy,
- zna zasady dobierania metod i rozumie, że dobór ich zależny jest od mechanizmów percepcji studentów/słuchaczy oraz form prowadzonych zajęć,
- rozumie znaczenie technologii IT w kształceniu akademickim,
- rozróżnia wykład tradycyjny od wykładu konwersatoryjnego,
- zna metody aktywizujące słuchaczy, takie jak dialog sokratejski, dyskusja (w tym debata oksfordzka), nauczanie kooperacyjne, odwrócona klasa, drama, gamifikacja, studium przypadku, nauczanie hybrydowe, nauczanie problemowe, analiza SWOT.
- zna metody wspierania rozwoju takie jak tutoring, mentoring i coaching,
- zna zasady pracy metodą projektu i rozumie w jakich działaniach dydaktycznych można je wykorzystywać,
- jest przygotowany teoretycznie do prowadzenia zadań dydaktycznych.
|
W cyklu 2025/26_Z:
Cele |
E-Learning
W cyklu 2021/22_L: E-Learning z podziałem na grupy | W cyklu 2022/23_L: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2020/21_Z: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2023/24_L: E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy | W cyklu 2025/26_Z: E-Learning |
Grupa przedmiotów ogólnouczenianych
Opis nakładu pracy studenta w ECTS
Poziom przedmiotu
Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się
Typ przedmiotu
Wymagania wstępne
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2022/23_L: | W cyklu 2020/21_Z: | W cyklu 2021/22_L: | W cyklu 2024/25_Z: | W cyklu 2023/24_L: | W cyklu 2025/26_Z: |
Efekty kształcenia
Doktorantka/doktorant
- zna klasyfikację metod,
- rozumie znaczenie metodyki kształcenia w budowaniu skutecznego przekazu
- jest wyposażony w wiedzę na temat nowoczesnych metod kształcenia rozumianych jako metody aktywizujące studentów/ słuchaczy,
- zna zasady dobierania metod i rozumie, że dobór ich zależny jest od mechanizmów percepcji studentów/słuchaczy oraz form prowadzonych zajęć,
- rozumie znaczenie technologii IT w kształceniu akademickim,
- rozróżnia wykład tradycyjny od wykładu konwersatoryjnego,
- zna metody aktywizujące słuchaczy, takie jak dialog sokratejski, dyskusja (w tym debata oksfordzka), nauczanie kooperacyjne, odwrócona klasa, drama, gamifikacja, studium przypadku, nauczanie hybrydowe, nauczanie problemowe, analiza SWOT.
- zna metody wspierania rozwoju takie jak tutoring, mentoring i coaching,
- zna zasady pracy metodą projektu i rozumie w jakich działaniach dydaktycznych można je wykorzystywać,
- jest przygotowany teoretycznie do prowadzenia zadań dydaktycznych.
Kryteria oceniania
Opis sposobów weryfikacji efektów kształcenia:
1. Udział w zajęciach – możliwe 2 nieobecności nieusprawiedliwione. Każda następna nieobecność powoduje obniżenie oceny o pół stopnia od oceny wyjściowej, uzyskanej z testu.
2. Przygotowanie do zajęć – lektura własna, weryfikowana w wywiadzie fokusowym i podczas ćwiczeń.
3. Zaliczenie krótkiego testu na koniec zajęć.
Ocena 2 (ndst):
Doktorantka/doktorant nie spełnia wymagań na ocenę dostateczną i/lub przekroczył dopuszczalny limit nieobecności nieusprawiedliwionych.
Ocena 3 (dst):
Doktorant/doktorantka ogólnie rozumie znaczenie metodyki kształcenia w budowaniu skutecznego przekazu. Zna przynajmniej niektóre metody kształcenia (podające i aktywizujące) w nauczaniu zespołowym. Wymienia przynajmniej jedną metodę indywidualnego wsparcia. W znaczącej części właściwie dobiera metodykę pracy dydaktycznej do charakteru zajęć i potrzeb grupy. Stosuje przynajmniej jedną metodę wsparcia indywidualnego. Potrafi przynajmniej częściowo poprowadzić zajęcia metodami różnicującymi atrakcyjność przekazu.
Ocena 4 (db)
Doktorantka/doktorant rozumie znaczenie metodyki kształcenia w budowaniu skutecznego przekazu. Zna znaczącą część omawianych na zajęciach metod kształcenia (podających i aktywizujących. Wymienia przynajmniej dwie metody wsparcia indywidualnego rozwoju. Właściwie dobiera metodykę pracy dydaktycznej do charakteru zajęć i potrzeb grupy oraz właściwie dobiera metody wsparcia indywidualnego rozpoznając potrzeby i uwzględniając je w wyborze sposobu pracy. Potrafi poprowadzić zajęcia właściwymi metodami, różnicując atrakcyjność przekazu.
Ocena 5 (bdb)
Doktorantka/doktorant rozumie znaczenie metodyki kształcenia w budowaniu skutecznego przekazu i jest kreatywny w tym zakresie. Zna wszystkie, omawiane na zajęciach metody kształcenia (podające i aktywizujące) oraz formy pracy także z wykorzystaniem technologii IT. Wymienia wszystkie omówione metody wsparcia indywidualnego rozwoju. Właściwie dobiera metodykę pracy dydaktycznej do charakteru zajęć i potrzeb grupy oraz właściwie dobiera metody wsparcia indywidualnego rozpoznając potrzeby i uwzględniając je w wyborze sposobu pracy. Kreatywnie prowadzi zajęcia właściwymi metodami, różnicując w pełni atrakcyjność przekazu.
Literatura
Literatura podstawowa
1. Geoff Petty: Nowoczesne nauczanie. Praktyczne wskazówki dla nauczycieli, wykładowców i szkoleniowców, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2013.
Literatura uzupełniająca:
1. Barnes D.: Nauczyciel i uczniowie: od porozumiewania się do kształcenia, Przeł. J. Radzicki, WSIP, Warszawa 1988.
2. Buehl D.: Strategie aktywnego nauczania, czyli jak efektywnie nauczać i skutecznie uczyć się, Wydawnictwo edukacyjne, Kraków 2004.
3. Denek K.: Uniwersytet w perspektywie społeczeństwa wiedzy. Dydaktyka akademicka i jej efekty, Wydawnictwo WSPiA, Poznań 2011.
4. Goźlińska E.: Jak skonstruować grę dydaktyczną, WSiP, Warszawa 2004.
5. Lewińska B.: Dydaktyka historii sztuki na UKSW. Refleksje praktyka na temat metodyki kształcenia, „Artifex Novus”, nr 2 / 2018, s. 124-135
|
W cyklu 2024/25_Z:
Literatura podstawowa Literatura uzupełniająca: |
W cyklu 2025/26_Z:
Literatura podstawowa Literatura uzupełniająca: |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: